Filmy Obyczajowe Dziennik nimfomanki

Dziennik nimfomanki

Napisane przez BetonPartyjny Maj 03, 2009 Odsłony: 642

0.0

3.3 (1)

Informacje o filmie

Reżyseria	Christian Molina
Scenariusz	Cuca Canals
Obsada	Belén Fabra • Ángela Molina • Geraldine Chaplin • Leonardo Sbaraglia
Gatunek	Dramat obyczajowy
Rok	Październik 17, 2008

Główna bohaterka, Val jest uzależniona od seksu. Realizuje swoje potrzeby z przypadkowo poznanymi mężczyznami. Podświadomie poszukuje jednak miłości swojego życia. Rozczarowanie miłosne prowadzi ją do prostytucji, gdzie Val balansuje pomiędzy seksualnym spełnieniem a poniżeniem ze strony wymagających klientów. Jednak nawet tam wciąż wierzy w uczucia. Niestety klienci burdeli nie są do nich stworzeni.

Recenzje użytkowników

średnia ocena wystawiona przez 1 użytkownika(ów)

Ocena ogólna:		3.3
Fabuła:		4.0
Aktorzy:		3.0
Scenografia:		3.0
Ścieżka dźwiękowa:		3.0

Kobieta pomiędzy spełnieniem a samotnością

0 z 0 użytkowników zgadza się z opinią autora

Film jest dramatem obyczajowym, w którym główna bohaterka stara się spełniać seksualnie, wbrew tworzonym przez wieki stereotypom, że rozwiązła kobieta jest dziwką a mężczyzna ma prawo latać po babach. Val zatem przyjmuje rolę męską, w której to ona inicjuje intymne zbliżenia i żaden mężczyzna nie jest w stanie jej zaspokoić. Balansuje ona między swym seksualnym hedonizmem a wstydem wynikającym z braku społecznej akceptacji dla rozwiązłości kobiet. W końcu poznaje mężczyznę, który otwiera ją na uczucia duchowe, niestety z czasem zaczyna on traktować Val przedmiotowo i dochodzi do rozstania. Żądza prowadzi Val do burdelu, w którym z jednej strony realizuje swe fantazje, z drugiej strony szuka miłości, ale jej klienci traktują ją jedynie jak towar, za który zapłacili.
Film pokazuje jak trudne jest życie prostytutek, które mimo wielu partnerów czują się samotne, i jednocześnie jak trudno kobiecie, we wciąż patriarchalnej strukturze społecznej, realizować swą seksualność. Wciąż facetowi w tej sferze więcej wolno niż kobiecie. Po obejrzeniu filmu powstaje również refleksja na temat klienteli burdeli. Na pewno prostytutki się sprzedają, ale mężczyźni z nich korzystający to zakompleksieni damscy bokserzy, który zakrywają swe słabości, płacąc za seks, którego za darmo nikt by im nie zaproponował.