Jest takie powiedzenie: Modlitwa góry przenosi. Sceptycy zaś dodają z przekąsem: Jak i po co? Ewangelia Judasza to apokryficzny tekst gnostycki e języku koptyjskim z zapisami dialogów apostoła Judasza Iskarioty z Jezusem Chrystusem. W przeciwieństwie do czterech Ewangelii kanonicznych tekst ten nie ma formy narracji, lecz dialogu. Nie jest też przedstawiany jako napisany przez Apostoła. Manuskrypt / tzw. Kodeks Tchacos/ zawierający fragmenty tekstu został znaleziony w Egipcie w 1978r. i opublikowany w 2006r. Manuskrypt został datowany na rok 280 plus minus 50 ne. Treść manuskryptu jest zgodna z przekazem Ireneusza z Lionu o gnostykach z ok. 180 r ne. Judasz to najbardziej znienawidzona postać w religii chrześcijańskiej. Zdradził Jezusa za pieniądze i wg. wiary katolickiej został na Wieczność potępiony. Niektórzy twierdzą dlatego, że popełnił samobójstwo i… nie poprosił Jezusa o wybaczenie. Dla katolików wieczne potępienie to najgorsze, co się może stać z człowiekiem po śmierci – to męki piekielne, i na zawsze wymazanie jego imienia z historii. ” Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz ” – byłeś nikim za życia i na Wieczność pozostaniesz nikim. Czy słusznie?

Ten problem podejmuje włosko-polski film „Wersja Judasza”.

Film „Wersja Judasza” zaczyna się widokiem zmarłego na Krzyżu, umęczonego, pokrwawionego Jezusa Chrystusa. Spod Krzyża zrywa się osoba ubrana w czarną szatę z zakrytą głową czarną chustą i biegnie do lasu. W lesie zawiesza pętlę na drzewie i się wiesza. Wisielec wisi i spada z niego czarna szata. To Judasz Iskariota. Przed oczami przelatuje mu całe życie i Judasz opowiada. Mówi, że urodził się jako Szatan. Ojciec był nie wiadomo kim. Matka prostytutką. Mówi, że już przy urodzeniu zabił matkę i brata bliźniaka. Zaopiekowała się nim burdelmama przybytku, w którym pracowała jego matka. Opiekunka nie była dobra. Zaczęła go sprzedawać klientom. Mały zabił swojego gwałciciela i przybraną matkę. Nazwano go wtedy Judasz Iskariota, w znaczeniu kłamca, sztyletnik, od stronnictwa Zelotów. Judasz zaczął się bogacić. Sam zarządzał burdelem, ale jak mówił sprzedawał tylko kobiety, nigdy chłopców. Był hazardzistą i złodziejem, ale doszedł do dużego majątku. Przyjaźnił się nawet z Herodem Agryppą i był przy egzekucji Jana Chrzciciela. Wtedy to po raz pierwszy usłyszał o Jezusie Nazarejczyku jako Mesjaszu. Jezusa poznał, kiedy ten ocalił jedną z jego prostytutek, Magdalenę i wezwał ją, by nie grzeszyła więcej i poszła za Nim. Judasz śledził Magdalenę, wtedy ujrzał go Jezus i także wezwał, by poszedł za Nim. Judasz był zachwycony i oddany Jezusowi. Wędrował razem z Jezusem i Apostołami. Był zachwycony i prostym życiem, przyjaźnią, samym Mistrzem oraz wiarą w Boga. Był przy tym, jak Jezus modlił się na pustyni. Jezus zrobił go skarbnikiem i powierzył wspólne pieniądze. Zaprosił ich bogacz na ucztę. Judasz kupił szaty dla wszystkich. Kiedy Jezus wjechał na osiołku do Jerozolimy i wygnał kupców ze Świątyni, porozbijał stragany, kapłani zaczęli go nienawidzić. Judasz wrócił do hazardu i przegrał ich wspólne pieniądze. Poszli do miejscowości rodzinnej Jezusa, bo zmarł Józef – ojciec Jezusa. Jezus był zrozpaczony. Kapłan Kajfasz dawał pieniądze Judaszowi za wskazanie Chrystusa dwa razy. Ten odmówił. Jezus powiedział, że już niedługo umrze. Na Ostatniej Wieczerzy zwrócił się do Judasza, by zrobił, co ma zrobić i odzyskał pieniądze. Judasz przyjął ofertę Kajfasza, tylko prosił, by nie zabijali Jezusa. Kajfasz mu obiecał, że go tylko uwiężą. Jezus modlił się Ogrójcu. Apostołowie się posnęli. Judasz pocałował Jezusa i go wskazał. Potem jest sąd nad Jezusem, biczowanie, wyrok Piłata i śmierć na Krzyżu. Akcja wraca do początku filmu. Judasz widzi umierającego w mękach wiszącego na Krzyżu Jezusa i ucieka do lasu. Tam wiesza sznur na drzewie i wiesza się. Spada z niego czarna szata. Nagi umiera , a jego ostatnie zdanie: Moja pamięć zginie, a pamięć o Tobie zginie także wraz ze mną. Potem są napisy. Po śmierci Jezusa Chrystusa zaczęło się szerzyć chrześcijaństwo. Chrześcijan stawało się coraz więcej. dziś na świecie jest chrześcijan 3,5 mld i rośnie. Koniec.

Film „Wersja Judasza” to film religijny z pretensjami do filmu historycznego z elementami filmu psychologicznego. To studium psychologiczne Judasza, który zdradził swojego ulubionego Rabbiego. Film zaczyna się od końca, umierającemu Judaszowi przelatuje przed oczyma całe życie. Film opowiada obrazami, ale jest zbudowany w formie opowieści. Opowiada bohater filmu, czyli Judasz. I to był bardzo dobry strzał w dziesiątkę! Fakt, że narratorem jest bohater pozwala nam ukazać jego psychikę i mechanizmy, jakie działały jego psychologią. Film ma pretensje do filmu historycznego i te pretensje się sprawdziły. Film zaczyna się, jak każda historia Izraela, Judasz najpierw wywodzi swoją genealogię począwszy od Abrahama: Abraham stworzył Izaaka, Izaak stworzył i … tak dalej aż do Judy Iskarioty. Judasz też sam tłumaczy, że nadano mu imię Iskariota, co znaczy kłamca, sztyletnik. Film bardzo dobrze pokazuje realia Jerozolimy i Judy 1 w ne, można się z niego wiele dowiedzieć z historii, choć życiorys Judasza radzę traktować jako… hipotezę jedną z wielu. Film niczym Ewangelie bardzo dobrze operuje symbolem. Symbol podkreśla tragizm akcji. Judasz na początku sam siebie nazywa Szatanem. Przez cały film Judasz chodzi w czarnej szacie, jako symbol Zła – Szatana. Jezus jest pokazany jako słodki człowiek – po prostu przyłóż do rany z uśmiechem i chodzi zawsze w białej, czystej szacie, co jest symbolem Nieba. Judasz to od początku samo zło. Pokazane jest jak się stacza w kierunku piekieł, od zabójstwa, przez nierząd, hazard, kradzież, by w końcu niecnie zdradzić za pieniądze człowieka, który okazał mu tyle dobra i którego ukochał całym sercem. Film to także studium psychologiczne samego zła. Judasz zdaje sobie sprawę, że jest zły, ale wini za to… Jezusa. Bo nie potrafił odczytać znaczenia słów Pana. Bardzo znamienne są sceny zbliżenia między Jezusem a Judaszem, np. kiedy Jezus patrzy Judaszowi w oczy i mówi do niego: Niedługo umrę, idź zrób , co musisz, a Judasz idzie i bierze pieniądze od Kajfasza. Następna scena, kiedy żołnierze przyszli aresztować Jezusa i Mistrz patrzy w oczy Judasza i … zbliżenie na ich twarze. Chyba najbardziej przejmująca jest ostatnia scena pod Krzyżem: Judasz stoi pod Krzyżem , patrzy na umierającego, umęczonego Jezusa, a ten podnosi twarz do Nieba, krzyczy po aramejsku i umiera. Znamienne jest, że narrator – Judasz nie tłumaczy słów Jezusa. Potem Judasz ucieka i wiesza się. Widzimy tylko… nagie plecy Judasza. Znamienne są ostatnie słowa Judasza: Twoja pamięć zginie tak jak pamięć o mnie. Ostatni napis filmu głosi, że dziś na świecie jest 3,5 mld chrześcijan i ta liczba stale rośnie. I to jest clue filmu. Można zostawić bez komentarza! Film jest bardzo dobry, choć kontrowersyjny. Polecam każdemu, kto lubi kino religijne, ale trzeba myśleć przy jego oglądaniu. I szkoda, że kiedy byłam na nim, były w kinie tylko dwie osoby.

Gnoza pochodzi od starogreckiego słowa poznanie, wiedza. Jest to nurt religijno-filozoficzny z pierwszych wieków chrześcijaństwa oparty na wierze w zbawienie przez tajemną wiedzę, a nie uczynki czy wiarę. Zakłada dualizm: dobry świat duchowy kontra zły materialny, stworzony przez niższego Demiurga – Szatana. Cel gnozy to wyzwolenie Duszy / Iskry Bożej/ z ciała.

Gnostycyzm to starożytny dualistyczny nurt religijno-filozoficzny / I – III w ne./ , który głosił, że zbawienie osiąga się przez gnosis – ezoteryczną wiedzę o pochodzeniu duszy. W średniowieczu gnostycyzm był uważany za herezję i tępiony. A dzisiaj… Czy słusznie?

Najprostsze wyjaśnienie gnozy, takie na chłopski rozum to, to że Zło implikuje Dobro, że bez Zła nie ma dobra. Stąd się zrodziły herezje, że Bóg stworzył Szatana, czyli Zło celowo, bo bez Szatana nie ma Boga, czyli dobra. Dziś ta herezja jest bardzo popularna i takie pojęcie o roli Zła w świecie mają nie tylko wojujący ateiści, ale także wielu katolików. Wyrazem gnostyckiej herezji jest tzw. Ewangelia Judasza, która sugeruje, że Szatan to tragiczna postać – został stworzony i powołany po to, by zdradzić Jezusa i by przez to dopełniło się Słowo Boże, czyli zbawienie ludzkości.

Dzisiaj, zwłaszcza w Polsce odradza się tzw. ortodoksyjny katolicyzm, czyli katolicyzm sprzed Soboru Watykańskiego II> Tylko czy wielu jego przedstawicieli, nazywających się ortodoksyjnymi katolikami i krytykującymi tzw. posoborowy nurt progresywny, to naprawdę katolicy i wiedzą, co krytykują? Ludzie ci zwłaszcza krytykują gnozę w dzisiejszym katolicyzmie, uważając, że to wcielone zło.

Gnoza, czyli poznanie zasadza się na ezoterycznym poznaniu duszy. To poznanie jest związane z czarną magią, okultyzmem, spirytyzmem. Te pojęcia, znane w średniowieczu jako heretyckie paskudztwa były ostro tępione. Renesans jako bunt przeciwko temu tępieniu przyniósł boom na rozwój nauk ezoterycznych. Okultyzm i czarna magia kwitły. Stąd rozwój takich okultystów jak Nostradamus, który de facto fascynuje do dzisiaj. Własnego maga miał np. nasz król Zygmunt August. Drugi boom na nauki ezoteryczne rozwinął się pod koniec XIX wieku jako odpowiedź na racjonalne oświecenie XVIII wieku. Okultyzm, spirytyzm przyniósł o tyle złego, że stał się podwaliną ezoteryczną i ariańską ideologii nazistowskiej. To on wykreował zanegowanie chrześcijaństwa i rozwój nazistowskiej wiary w starogermańskie bóstwo Wotana oraz stworzył podwaliny pod nazistowski, a poniekąd też komunistyczny kult nadczłowieka / w nazizmie nadczłowiekiem była klasa germańska, a podczłowiekiem Żydzi i Słowianie. W komunizmie nadczłowiekiem była klasa robotnicza, a podczłowiekiem wszystkie paskudztwo z klasy burżujów/ . Gnoza sama w sobie nie jest zła, ale doprowadziła do wielu absurdów w historii.

Tymczasem Pan Jezus zmartwychwstał, by zbawić ludzkość przez swoją śmierć. katolicyzm uważa, że zanim człowiek nie umrze, ma zawsze prawo prosić Boga o przebaczenie. Judasz został wieczyście potępiony, bo nie prosił Pana Jezusa o przebaczenie. Pan Jezus był Dusza nie człowiek i temu Szatanowi przebaczył. A ty byś przebaczył? Siła modlitwy…

Barbara

Jestem prawnikiem, psychologiem i dziennikarzem, w kolejności, w której napisałam. W dziennikarstwie piszę co mi w duszy gra, ale uważam by było to sensowne, miało treść i spełniało społeczną rolę.