W powieści „Lalka” Wokulski powiedział, pani Wąsowskiej, że miłość przypomina kolej żelazną. Pędzi szybko i bierze pasażerów, ile się da. Czy istnieje miłość do grobowej deski i do jednej ukochanej osoby? lewaccy psychologowie twierdzą, że nie. Człowiek z natury nie jest monogamistą. Wynika to z biologicznej teorii „O ewolucji gatunków” Człowiek ich zdaniem to najwyższa forma zwierzęcia na szczycie ewolucji. A jako zwierzę, jest stadny i w stadzie potrzebuje wielu partnerów. Tym się tłumaczy konieczność istnienia rozwodów i to, że nie ma jednej miłości do grobowej deski. Partnerów należy zmieniać. Tym wiele osób tłumaczy fakt, że w społeczeństwie ludzie skaczą z kwiatka na kwiatek i do przeszłości zaczyna odchodzić instytucja małżeństwa na zasadzie: Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela! Czy zatem naprawdę jest miłość ? Realizacją popędu płciowego i instynktu do posiadania potomstwa?

Tę problematykę podejmuje nowa hollywoodzka wersja „Wichrowych Wzgórz” Emily Brontë. Czytaj dalej Na jedną kartę… →

W Biblii znajdują się znamienne słowa: „Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz.” Te słowa przypominają nam, że człowiek wieczności jest prochem i niczym i że całe życie człowieka na ziemi polega na przygotowywaniu się do życia wiecznego i wiecznego zbawienia. Niegdyś przez wiele wieków kapłani przypominali wiernym o tym przygotowaniu. To zaś sprawiło, że starożytni pogańscy Rzymianie twierdzili, że chrześcijanie są nieprzyjaciółmi życia i rozkoszy. W obecnych czasach bezpardonowej walki lewej strony sceny politycznej z wiarą, tę maksymę przypominają tzw. lewacy, czyli wojujący ateiści. O maksymie: Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz przypomina nam zwłaszcza jeden dzień… Środa Popielcowa. Czytaj dalej Marność nad Marnościami. →

Zakochanie to stan duszy, to specyficzny stan organizmu, który sprawia, że do drugiej osoby czujemy stan, który nazywa się miłością. Zakochanie to stan duchowy, niematerialny, ale związane są z nimi różne materialne zachowania naszego ciała. O zakochaniu dowiadujemy się z takich symptomów naszego ciała, jak słynne motyle w brzuchu, bulgotanie w żołądku czy czerwienienie twarzy na widok osoby, do której czujemy to niebanalne uczucie. Zakochanym chciałby być każdy i każdy marzy, by być zakochany. Ludziom, którym nie dane było w życiu doznać tego wspaniałego uczucia, czegoś w życiu brakuje, są zgorzkniali, oschli, niepełni swojej wartości aż do popadania w chorobę psychiczną włącznie. Zakochanym powinno się być zawsze, ale jest taki dzień, w którym szczególnie celebrujemy zakochanie – 14 lutego, Walentynki. Warto? Czytaj dalej Heart for You! →

Kiedyś gdy byłam na studiach na stancji z koleżankami bawiłam się w Tłusty Czwartek w następującą zabawę: Kto zje pączka nie oblizując ust? Wszystkie próbowałyśmy, ale żadna nie zdzierżyła. Nie udało się ugryźć pączka, by się nie oblizać. Pączki są bardzo dobre i nie ma takiego, który by nie miał ochoty kupić sobie pączka. Jednak z pączkiem trzeba uważać. Pączki są smażone na głębokim tłuszczu. Jeden pączek ma ok. 300-400 kcal. To niby nić, ale te 400 kcal trzeba spalić, a zresztą nikt w całym dniu nie jada tylko jednego pączka. W dzień jada się śniadanie, obiad, kolację, razem z pączkiem to może być minimum 5000 kcal dziennie, a to już idzie w bioderka, zwłaszcza, kiedy ktoś ma tendencje do tycia. A spalenie 400 kcal, czyli jednego pączka to jazda 10 km na rowerze albo 1000 m szybkiego pływania na basenie. Czy warto zatem jeść pączki? Oczywiście, że warto, bo zjedzenie pączka to przyjemność, a jakby wyglądało nasze życie, gdyby nie było przyjemności. Jeść pączki trzeba jednak z rozsądkiem. Jest jednak taki dzień w roku, kiedy można objadać się pączkami bezkarnie i… wszystkim to uchodzi na sucho. Czytaj dalej Daj pączusia! →

Apokalipsa Św. Jana mówi o Czterech Jeźdźcach Apokalipsy, to: Zaraza, Wojna, Głód i Śmierć. Malkontenci twierdzą, że dwaj już się spełnili. Wielu twierdzi, że właśnie mamy Czasy Ostateczne i trwa przewidziana w Apokalipsie Św. Jana ostateczna rozprawa między dobrem, a złem. Apokalipsa mówi, że trwa walka Jezusa Chrystusa z Szatanem. Szatan to personifikacja zła. Czy żyjemy w Czasach Spełnionej Apokalipsy?

Nie da się ukryć, że obecnie trwa rozprawa między dobrem i złem. I nie da się ukryć, że zło ukryło się w części lewackiej strony politycznej. Jednak prawica też pozostawia wiele do życzenia. Czy to nawet jest prawica? Wielu twierdzi, że to zakamuflowana opcja lewacka. Bo jak nazwać prawicę, która rozdaje pieniądze i jest bardziej czerwona niż komunistyczni socjaliści, dzisiejsi. Dziś więc nie mamy ani z prawdziwego zdarzenia prawicy ani lewicy, takie pomieszanie z poplątaniem, a w środku czai się… zło. Moja znajoma twierdzi, że w dzisiejszych Czasach Ostatecznych nie można pozostać obojętnym. Trzeba stanąć po stronie dobra. Gdzie zaś jest dobro? Po stronie Boga! Moja znajoma mówi, że trzeba być z Bogiem.

Takie dylematy podejmuje książka Krzysztofa Zagozdy ” Berliński Ołtarz Szatana”. Czytaj dalej Kręgi Zła? →

Ciąża, urodzenie dziecka, macierzyństwo to najpiękniejsze zdarzenia w życiu kobiety. Z ciążą wiąże się dużo niedogodności, ale kobiety, które nigdy nie były w ciąży, nie przeżyły ciążowych mdłości, ciągłych wizyt w toalecie, huśtawek nastroju czują się, niestety, niepełnowartościowe, czegoś im w życiu brakuje. Także z urodzeniem dziecka związanych jest wiele zmian. Nasze ciało powraca do równowagi sprzed ciąży, także psychika kobiety w ciąży w czasie połogu na skutek wahania hormonów przechodzi rewolucję. Z okresem połogu związana jest depresja poporodowa. Depresja poporodowa to normalne zjawisko, pojawia się kilka dni po porodzie i znika samoczynnie po kilku tygodniach. Objawy depresji poporodowej to płaczliwość, zniechęcenie, uczucie, że się nie chce dziecka i nie poradzi sobie z nim. Jednak u niektórych kobiet depresja poporodowa przechodzi w stan patologiczny. Pojawia się zniechęcenie do życia i objawy psychozy. Wtedy depresja poporodowa przechodzi w chorobę dwubiegunową. Bez pomocy lekarza się wtedy nie obejdzie…

Ten problem podejmuje amerykańsko-angielski film „Zgiń Kochanie!” Czytaj dalej W odmętach …Szatana! →

Szatan, z hebrajskiego satan, przeciwnik, oskarżyciel, oszczerca to w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie jeden z aniołów. Ten, który zbuntował się przeciwko Bogu i pociągnął do buntu inne anioły. Jest to główny sprawca zła na świecie. Niekiedy był utożsamiany z lucyperem, Belzebubem. Najczęściej jest uważany za najwyższej rangi demona, przywódcę wszystkich złych duchów. Inne imiona Szatana to: Masterna, Gadriel, Satan, Satanael, Samael, Samiel i Anioł Edonu. W tradycji rabinicznej nosi przydomek szpetny. W Raju wąż namówił Ewę do zjedzenia Owocu Wiadomości Dobrego i Złego, za co Bóg nieposłusznych pierwszych ludzi wygnał z Raju. W tradycji chrześcijańskiej wąż z Raju kuszący Ewę jest często utożsamiany z Szatanem. Słowo ” szatan” – pisane małą literą może być rozumiane jako ogólne określenie każdego upadłego anioła / diabła, demona/, a nie tylko najwyższego rangą. Dzisiaj termin Szatan tłumaczy się jako symbol, personifikację Zła,

O Szatanie i narodzinach Zła opowiada polski film „Ministranci”. Czytaj dalej Apage Satanas! →

Jest takie powiedzenie, że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu. I to… najlepiej widać w okresie przygotowań do Świąt Bożego Narodzenia. Ludzie się krzątają, biegają po sklepach, sprzątają, chcą, aby w święta wszystko było dopięte na ostatni guzik, aby wszystko wypadło jak najlepiej. A czy wypada? Tzw. lewactwo śmieje się ze świąt Bożego Narodzenia, mówią, że to dni fałszu, fałszywego dobra w rodzinie, a kiedy miną święta katolicy znowu są wredni i walczą na siebie. Otóż to jak spędzamy święta i jak traktujemy je zależy od naszego wychowania. Obecne młode pokolenie, tzw. pokolenie Z jest zimnego amerykańskiego chowu, nie ma przywiązania do rodziny, święta ich nie obchodzą. To dodatkowe wolne i możliwość wyjazdu na Seszele. Ale nie wszyscy! Są jeszcze młodzi ludzie i nie da się ukryć wbrew tego, co plują lewacy, to młodzi ludzie wychowani w tradycjach katolickich, którzy lubią spotkania rodzinne w Święta Bożego Narodzenie, lubią choinkę, dzielenie się Opłatkiem, prezenty, choć tylko drobne upominki. Ja jestem za tradycją i tak wychowałam swoje dzieci. Czy jestem głupia i dziecinna?

O takich sprawach opowiada tajwański film „Left-Handed Girl. To była ręka… diabła!”. Czytaj dalej Rodzina ponad wszystko… →

Sejm uchwalił ustawę, a Senat ją przyjął z własnymi poprawkami o zakazie trzymania psów na uwięzi. Z godnie z tą ustawą obowiązywać będzie zakaz trzymania psów na uwięzi. Wyjątki od zakazu obejmują prowadzenie psa smyczy i uwiązanie psa na czas określony. Ustawa podaje szczegółowo przypadki takiego czasowego uwiązania, np. na czas spaceru, transportu psa i inne. Wyłączenia z zakazu będą obowiązywały jedynie poza miejscem stałego bytowania psa. Zgodnie z ustawą właściciele muszą , jeżeli pies przebywa na dworze, zapewnić psom kojce utwardzane i zadaszone w większej części o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2 w przypadku psa o masie ciała poniżej 20 kg i 15m2 w przypadku psa o masie powyżej 20 kg.

Ustawa ta jest słuszna i potrzebna, tylko czy… nasz genialny ustawodawca nie wylał jak zwykle dziecka razem z kąpielą? Warszawę obiegł news, że wysunięto ofertę sprzedaży najmniejszej kawalerki o powierzchni 10 m2. Smaczku dodaje fakt, że człowiek w takiej kawalerce może mieszkać, pies… nie. Bo jeśli kojec dla psa będzie miał mniej niż 10m2, to właściciel psa zapłaci mandat. Czytaj dalej Psiecko czy… burek na łańcuchu? →

Jest takie powiedzenie: Sztuka łagodzi obyczaje. I jest ono prawdą. Sztuka to obcowanie z pięknem, a piękno nas uszlachetnia. W psychiatrii jest nawet terapia poprzez sztukę. Chorzy psychicznie malują, piszą czy choćby podziwiają i omawiają obrazy wielkich twórców. Jest udowodnione, że kontakt ze sztuką wpływa korzystnie na psychikę, łagodzi stres, buduje nastrój. Chory psychicznie obcujący ze sztuką staje się wyciszony, a nawet wpływa to korzystnie na jego samoocenę, a ta wiadomo, u tych chorych jest niska. Sztuka to też jednak tajemnica. My zwykle uczymy się w szkole: co autor chciał powiedzieć? Tymczasem , co autor chciał powiedzieć, to jego indywidualna sprawa. Dobry autor tak tworzy swoje dzieło, by każdy odbierający je znalazł w nim to, co sam chce widzieć. A widzeń dzieła jest tyle, ile jego odbiorców. I w tym się zasadza istota prawdziwego arcydzieła!

O takiej wizji sztuki opowiada francuski film „Velazquez i Jego Tajemnica”. Czytaj dalej Sztuka łagodzi obyczaje… →

Kiedy zawiera się ślub kościelny, składa się przysięgę małżeńską: „Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela! Dopóki śmierć Was nie rozłączy.” Kościół Katolicki nie ma rozwodów. Kodeks Kanoniczny przewiduje tylko stwierdzenie nieważności małżeństwa, tzn. jeśli małżeństwo od początku było tknięte wadą i jest nieważne. Przesłanki stwierdzenia nieważności to wady formalne zawarcia małżeństwa i przesłanka: matrimonium non consumatum – małżeństwo nie zostało skonsumowane. Niektórzy kapłani katoliccy bardzo rygorystycznie podchodzą do nierozerwalności małżeństwa przez człowieka. Czy dobra jest taka ortodoksja? Są przypadki, kiedy trwanie małżeństwa na siłę robi ludziom wiele szkody. A co z sytuacją, kiedy jeden małżonek jest toksyczny albo do absurdu toksyczny?

Taką sytuację przedstawia polski film pt. „Dom Dobry”. Czytaj dalej Dopóki śmierć nas nie rozłączy… →

Niedawno podczas dyskusji na Facebooku dyskutant ze strony lewicowej, tzw. lewak powiedział, że nie dziwi się, że ludzie nie chodzą na filmy historyczne, bo mają dość tej martyrologii. On np. był na Monte Cassino i powiedział, że już nigdy nie pójdzie na film o historii Polski. Jego zdaniem był gorszy niż „Smoleńsk”. De gustibus non discutantum! Jednak nie da się ukryć, że lewak jest przeciwny wszystkiemu , co narodowe, tępi historię państw. Cechą marksistowsko-leninowskiego lewaka jest internacjonalizm proletariacki. Lewak jest wrogiem wszystkiego, co narodowe i patriotyczne i… to widać po dyskusjach na forach internetowych. Niektórzy zarzucają Unii Europejskiego , że jest lewacka albo skręca ku ideom marksistowsko-leninowskim. Bowiem , prawica uważa, że obecni politycy Unii tępią wszystko, co narodowe i wykreślają historię narodów. Uważają, że obecnie Unia dąży do powstania eurokołchozu, w którym nie będzie państw narodowych, będą państwa bez historii. Temu służy otwarcie na napływ obcych kulturowo i religijnie migrantów. Czy internacjonalizm proletariacki trzydzieści lat po upadku Komuny Marksa i Lenina zwycięży mydląc społeczeństwom oczy hasłami o liberalizmie i demokracji?

Pięknie o patriotyzmie i historii opowiada angielski film „Skarbek”. Czytaj dalej Tak… dla historii! →

Kiedyś Maryla Rodowicz miała taki przebój: „Niech żyje bal, bo to życie, to bal jest nad bale. Niech żyje bal, drugi raz nie zaproszą nas wcale. Niech żyje bal, jeszcze tańczą i drzwi są otwarte. Niech żyje bal, bo to życie zachodu jest warte.” Czytaj dalej Niech żyje bal! →

Świat pozagrobowy od zarania interesował ludzi. Od kiedy tylko człowiek pojął świat rozumowo, czyli od czasów biblijnych Adama i Ewy zaczął się człowiek interesować życiem pozagrobowym, duszą i tym, co się dzieje z życiem po śmierci. W wielu pogańskich religiach, w tym tych najsłynniejszych egipskich, greckich, rzymskich i żydowskich istnieje życie po śmierci i dokładne określenie, co staje się z duszą, gdy przekroczy Styks. Także chrześcijaństwo wierzy w życie pozagrobowe. W chrześcijaństwie dusza jest nieśmiertelna i po śmierci dostępuje zbawienia i życia wiecznego albo potępienia wiecznego.

Z życiem pozagrobowym związane są liczne obrzędy i zwyczaje pogańskie. Jest ich wiele, każdy narów czy plemię miało swoje. Najbardziej znane, obchodzone i dzisiaj to Halloween, słowiańskie Dziady. Czytaj dalej Zabawa czy Wypominki? →

Mój ulubiony pisarz Gabriel Marcia Marquez, laureat Nagrody Nobla, napisał książkę „Sto Lat Samotności”. Moja uwielbiana lektura! Ta książka to saga o rodzinie Buendiów. Bohater o nazwisku Buendia miał rodzinę, dom, ale całe życie był samotny, zamknięty w świecie swoich marzeń. Książka opowiada o zaklętym kręgu ludzi samotnych – samotnych w swojej świadomości, których świat zamyka się w ich samotnym wnętrzu. Ci ludzie obiektywnie nie są samotni, mają rodziny, przyjaciół, a jednak … życie ich omija. Taki samotnie wewnętrznie jest każdy człowiek wybijający się ponad przeciętność. To los każdego geniusza. Czy dla się wyjść z zaklętego kręgu point de reverie?

Ten problem podnosi polski film „Chopin, Chopin!” Czytaj dalej Sto lat samotności… geniusza! →

14 października jest Dzień Nauczyciela. To dzień pamiętania o nauczycielach, nie tylko aktualnie uczących nasze dzieci, ale także tych, którzy nas w przeszłości uczyli, którzy nas ukształtowali i dzięki którym jesteśmy tacy dzisiaj. Dzień nauczyciela to dzień docenienia trudu pracy nauczyciela. W ten dzień pamiętamy o swoich pedagogach i dajemy im kwiaty, a często drobne prezenty. Tylko czy jednak są to dary idące naprawdę z głębi serca czy tylko za drogim prezentem idzie chęć pokazania się i nic ponadto? Czytaj dalej Pedagog, czy Gog i Magog? →

Kolejna rocznica tragicznych Dni Sierpniowych w Lubinie / woj. dolnośląskie/. Lubin jak zwykle będzie je uroczyście obchodził. W Lubinie w tragicznych dniach esbeckiej prowokacji 30-31 sierpnia 1982r. ZOMO zastrzeliło 33 osoby, wiele było rannych. Rannych znoszono do kościoła. Tzw. Duży Kościół jako jedyny był w czasie tych Wydarzeń otwarty. A ile znalazło śmieć od gazu w kanałach! Znam przypadek, kiedy jedną osobę zmuszono, by jeździła z zomowcami nyską. A kiedy zobaczyła na co się zanosi i wysiadła strzelono do niej… Lubin to młode miasto. Od podstaw powstało wraz z budową Zagłębia Miedziowego. Jego młoda historia związana jest z komuną, a można powiedzieć, że… nie ma w ogóle historii. Nie ma się co dziwić więc, że historii Tragicznego Sierpnia władze miejskie Lubina uchwyciły się jak pijany płotu. Każdy musi mieć swoją historię. Państwo, miasto czy ludzie bez historii są tylko spróchniałym drzewem i nie mają przyszłości. A mieszkańcy Lubina…? Dla mieszkańców Lubina Dni Sierpniowe to… pamięć o ich bliskich! Oby jak najdłużej!!! Czytaj dalej Życie bez…historii →

Polski ksiądz – filozof Józef Tischner powiedział kiedyś dowcipnie: „Są trzy prawdy: cała prawda, Święta Prawda i gówno prawda.” Oczywiście to był dowcip powiedziany zapewne wtedy, kiedy ksiądz się wkurzył na to, co się dookoła dzieje. Na to, co społeczeństwo robi z prawdą wkurzyć się nietrudno. Moja koleżanka oceniając mój stosunek do polityki powiedziała kiedyś: bo ty popierasz relatywizm, uważasz, że nie ma skrajności i trzeba popierać tzw. złoty środek. Tymczasem jest tylko jedna prawda, albo coś jest dobre albo złe, nie ma kolorów pośrednich. Albo jesteś za… Prawem i Sprawiedliwością albo za… Koalicją obywatelską. Czy ma rację? Ja zostanę przy swoim: nic nie jest czarne i białe. Są tylko odcienie szarości. Jest jeszcze jeden rodzaj prawdy: prawda ekranu…

O tym opowiada nam czeski film pt: „Stan Wyjątkowy”. Czytaj dalej Magia…dużego ekranu →

Kiedyś w czechosłowackim bardzo dobrym serialu „Szpital na peryferiach” padło następujące dowcipne zdanie: „Gdyby głupota mogła unosić, fruwałaby pani jak gołębica.”

Zwierzęta i ptaki to część naszego środowiska naturalnego i należy je szanować i o nie dbać. Niestety, wielu ludzi rozumie to dbanie opatrznie. Zwłaszcza emeryci i emerytki, którzy przeprowadzą się ze wsi do miasta. Na wsi byli przyzwyczajeni do życia obok zwierząt domowych i w harmonii z nimi. Często te zwierzęta były częścią ich egzystencji. Po przeprowadzce do miasta tej części ich jestestwa im brakuje. Rekompensują je dokarmianiem miejskich gołębi. I… są zmorą innych mieszczuchów. Czytaj dalej Czy chcesz latać jak… gołębica? →

Trzy lata temu, przed wyborami parlamentarnymi w Polsce na zaproszenie polityków Prawa i Sprawiedliwości do Polski przyjechał i jeździł po kraju Donald Trump. Nie był wtedy prezydentem Stanów Zjednoczonych. Naród Polski witał go z entuzjazmem i na spotkania z nim przychodziły tłumu. Podczas wizyty w L. miejscowe gremia PiS-u zorganizowały mu część artystyczną. Specjalnie na tę okazję zebrał się chórek dziś emerytek, a niegdyś licealistek z klasy o profilu francuskim i śpiewały dla Trumpa po francusku. Tłum przyjął występ entuzjastycznie i wiwatował. Panie po występie miały okazję zorganizować sobie zjazd absolwentów, spotkać się po latach i powspominać. Podczas tamtego objazdu Trump obiecał PiS-owi, że pomoże mu wygrać wybory. Dziś Trump jest prezydentem Stanów Zjednoczonych. Prawa strona sceny politycznej twierdzi, że Trump obiecał walkę z lewakami i dziś jest w tym skuteczny sądząc po tym jak… lewa strona wyje. Czy Trump dotrzymał słowa pomóc wygrać PiS-owi?

Kiedy na początku lat dziewięćdziesiątych Lech Wałęsa karkołomnie i trochę dziwacznie został prezydentem, a jego żona Danuta Wałęsowa – prosta, niewykształcona gospodyni domowa, Pierwszą Damą, Polskę obiegał, może niesprawiedliwie dosadny i wulgarny dowcip: Przychodzi Pierwsza Dama do lekarza i mówi: Mam straszliwą migrenę! A lekarz na to: Migrenę mogła mieć prezydentowa Mościcka, a panią zwyczajnie łeb napier… . Czytaj dalej Mąż Stanu czy… błazen? →

Kiedyś w Kabarecie Olgi Lipińskiej była piosenka o następujących słowach: „Złotouste uczą wargi jak bez seksu płodzić dzieci…” W kościele katolickim od dawna się naucza, że seks to narzędzie Szatana. Księża w kościołach grzmią z ambon, że należy wyrzec się nieczystych myśli i grzechu, a za takowy uznawany jest seks. Za samo myślenie o seksie ksiądz – spowiednik nakłada pokutę. Moja znajoma kiedy jej powiedziałam: Przytul się do męża! Sprowokuj go, a zobaczysz , że inaczej potoczy się twoje małżeństwo, powiedziała, że oni tworzą białe małżeństwo, bo nie mają ślubu kościelnego, a ksiądz – spowiednik powiedział, że jak będą współżyli, to czekają ich męki piekielne. A ona boi się mąk piekielnych! A jak naprawdę jest z tym seksem? Czy to obowiązek prokreacyjny czy przyjemność?

O tym stara się mówić włoski film pt. „FolleMente. W tym szaleństwie jest metoda” Czytaj dalej Za głosem serca czy… ciała? →

O młodzieży już powiedziano wiele i wiele napisano. Zazwyczaj w opinii o młodzieży mamy do czynienia z konfliktem pokoleń. Starsze pokolenie zwykło mawiać: A za moich czasów… Oczywiście porównanie: „a za moich czasów” wypada na niekorzyść młodzieży, a na korzyść młodych lat starszego pokolenia. I nie ma co się dziwić! Człowiek jest już tak ukształtowany, że wraz z wiekiem i starzeniem się nabiera doświadczenia i mądrości życiowej. Jednocześnie patrząc wstecz wspomina czasy swojej młodości i idealizuje ją. Bo wiadomo, wspominamy tylko to, co było dla nas najlepsze i nasza podświadomość chce, by było najlepsze. Tymczasem można powiedzieć, że… w spojrzeniu na młodzież starszego pokolenia odgrywa dużą rolę powiedzenie „Zapomniał wół jak cielęciem był!”. Czytaj dalej Młodzież jaka jest, każdy widzi… →

Adam i Ewa żyli w Raju w zgodzie z Bogiem. Kiedy się zbuntowali przeciwko Bogu, utracili to wszystko. Zmuszeni byli, tak samo jak ich potomkowie, czyli cała ludzkość na ziemi tułać się po ziemi i szukać własnego miejsca w życiu. Raj, czyli Eden to biblijne piękne miejsce na ziemi, pełne zieleni, kwiatów, kolorów, szczęśliwych zwierząt, czyli miejsce spełnienia marzeń i wiecznego szczęścia, do którego dąży człowiek. Czy jest na ziemi Raj i gdzie on jest? Szukać go warto, ale czy człowiek go znajdzie? Ja jestem optymistką?

O tych sprawach bardzo pięknie opowiada indyjski film „Wszystkie Odcienie Światła.” Czytaj dalej Raj Utracony? →

Kiedy Żydzi uciekli z Egiptu, Bóg im sprzyjał i pomagał. Najpierw zesłał na Egipt plagi, by wymusić na faraonie zgodę na opuszczenie przez Żydów Egiptu, potem rozstąpiły się wrota Morza Czerwonego, by zalać, kiedy usiłowali przez nie przejść ścigający Mojżesza żołnierze egipscy. Jednak Żydzi nie potrafili sobie docenić dobroci Bożej. Kiedy Mojżesz w trudzie na Górze tworzył Prawo, którego pierwsze zdanie brzmiało: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną”, na dole Żydzi zbudowali sobie Złotego Cielca i oddawali mu cześć. Od tej pory wszyscy, nie tylko Żydzi, ale i chrześcijanie i ateiści oddajemy cześć Złotemu Cielcowi. Złoty Cielec to najpopularniejsze bóstwo. A Złoty Cielec to… mamona.

O tym właśnie opowiada angielski film pt. „Fenicki Układ.” Czytaj dalej Czcić Złotego Cielca! →

Dusza to niematerialny byt człowieka, który stanowi o jego tożsamości, jego osobowość. W religii dusza jest nieśmiertelna. W różnych religiach dusza jest różnie rozumiana. W Talmudzie Żydowskim np. goje mają duszę tylko zwierzęcą. W chrześcijaństwie, a ściślej w katolicyzmie zwierzęta nie mają nieśmiertelnej duszy, nieśmiertelną duszę ma tylko człowiek. Tylko dusza człowieka po śmierci idzie do Nieba, czy czyśćca lub piekła. Zwierzę takiej duszy nie ma. oznacza to, że mylna jest wiara, że kiedyś w Niebie spotkamy naszego ukochanego kota czy psa. Nie spotkamy go. W Niebie będzie istniała tylko pamięć o naszym ukochanym zwierzaku. Tylko czy… dusza ma pamięć? Ten dylemat jest od dawna rozważany przez filozofów. Czy po śmierci w zaświatach spotkamy ukochaną nam osobę? Czy będziemy z nią szczęśliwi przez wieczność? Ja wierzę, że tak…

Ten problem bardzo ładnie podejmuje francusko-włoski film „Opera. Arie na Zaćmienie słońca”. Czytaj dalej Miłość nie ma granic… →

Żyjemy w czasach laickich i które się coraz bardziej laicyzują. Tzw. wojujący ateiści twierdzą, że ludzie w XXI wieku są mądrzy i to nie są czasy dla średniowiecznego zabobonu , jakim jest religia. Ich zdanie ludzie odchodzą od religii, a kościoły pustoszeją i to jest bardzo słuszny trend. Czy rzeczywiście słuszny?

Ten problem stara się wyjaśnić książka Pawła Lisickiego „Krew na naszych rękach?” Czytaj dalej Stworzyć własną religię… →

Surrealizm to nurt w literaturze i sztuce oparty na abstrakcji i absurdzie. Przykładem surrealizmu w literaturze jest „Proces” Franza Kawki – powieść niezrozumiała dla wielu czytelników. Dzisiaj obserwując to, co się dzieje w polskim wymiarze sprawiedliwości i co wyprawia prokurator generalny Adam Bodnar i podwładni mu prokuratorzy można powiedzieć, że zapomniana powieść Kawki nabiera szczególnego znaczenia. Dziś polskie prawo to labirynt, z którego nie ma wyjścia, a z polskiego wymiaru sprawiedliwości wieje grozą. Dla wielu tylko podejrzanych w procesach karnych to horror. Czy robienie z prawa … powieści absurdu, to dobre wyjście na ściganie złodziei?

Zacieśnienie człowieka w hermetycznym labiryncie, nie tylko przepisów prawnych próbuje podejmować holenderski film pt. : ” Mr. K”. Czytaj dalej Groza i…absurd →

Każdy kraj ma swoją wielką Wojnę Ojczyźniana, tzn. wojnę, z której jest dumny, która jest chwałą jego Narodu i która buduje jego Naród. Dla Polski taką Wojną Ojczyźniana jest Bitwa Warszawska, Dla Amerykanów Wojna Secesyjna, dla Niemców pokonanie Francuzów pod Sedanem w 1871r, dla Rosji pokonanie Niemców w II Wojnie Światowej, a dla Ukrainy to będzie… obecna wojna z Rosją – wojna, w której się tworzy Naród Ukraiński. Czytaj dalej Wielka…Ojczyźniana? →

Rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja to Święto Narodowe Polski. Różna jest znajomość historii polski, a historia ta w szkołach jest przez polskie władze w demokratycznej Polsce traktowana pod zdechłym azorkiem, zwłaszcza obecne MEN bardzo minimalizuje naukę historii w szkołach. Program się odchudza, liczbę lekcji zmniejsza, bo MEN idzie na rękę młodzieży, a młodzież , jak uważa MEN, jest przepracowana, zestresowana i ma za dużo nauki. Jednak datę uchwalenia Konstytucji 3 Maja powinni znać wszyscy. To tak ważna data dla polskiej demokracji i polskiego konstytucjonalizmu, że tylko jełop może jej nie znać. Kiedyś kiedy Bronisław Komorowski był prezydentem kraju, a jest historykiem, przy okazji Majowego Święta powiedział, że polska Konstytucja 3 Maja była trzecią nowoczesną konstytucją w świecie. Opozycyjni politycy z Prawa i Sprawiedliwości szybko to wychwycili i opluli prezydenta nazywając niedoukiem i durnie, bo Konstytucja 3 Maja była druga. Otóż, niesłusznie, bo Bronisław Komorowski miał częściową rację! Czytaj dalej Co to jest patriotyzm? →

Kiedyś modny był film pt. ” Matrix”, z gatunku kina popularnego. Opowiadał on o tym, jak ludzie tworzą sobie swój własny świat i jak się w nim zasklepiają nie dopuszczając świeżego powiewu i innych poglądów. Mówił on , jakie niebezpieczeństwa niesie życie w Matrixie. Dziś obserwując życie polityczne Narodu można odnieść wrażenie, że wielu ludzi żyje w hermetycznej bańce, jaką tworzą im politycy. Nie akceptują oni innego, szerszego spojrzenia na życie i świat, zasklepiają się w świecie, który tworzą im politycy. Czy to jest dobre spojrzenie?

Takie i inne problemy podejmuje meksykański film „Apetyt na Więcej. La Cocina.” Czytaj dalej Życie w bańce… →

Kiedyś w Kabarecie Olgi Lipińskiej padło następujące zdanie: Można by zrobić kabaret z zachowania się Polaków przy Stole Wigilijnym. Takiej polaryzacji poglądów za pomocą łyżek i makaronu to nie ma nigdzie. To jest dobry materiał na kabaret. Na to Olga Lipińska zapytała: To dlaczego takowego nie zrobiono? Pytanie pozostało retorycznym! Wigilia, spotkania rodzin przy świątecznych stołach to jest w Polsce pewne swoiste tabu. Święta są sakralizowane i nie należy mówić o nich źle. A przyjęło się, że w święta Polacy się spotykają i składają sobie życzenia, kochają się, życzą wszystkiego najlepszego, są dla siebie mili. A po świętach…. Jak jest naprawdę. Czytaj dalej Przy Świątecznym Stole… →

Zmartwychwstanie to w językowej etymologii powstanie z martwych albo wskrzeszenie zmarłych. Oznacza to w najprostszym tłumaczenie wskrzeszenie zmarłego do życia. Zmartwychwstanie to pojęcie religijne, znane we wszystkich religiach. W mitach greckich jest znany piękny mit, kiedy Orfeusz wstąpił do Hadesu, oczarował swoją muzyką strażnika piekieł psa Cerbera i władcę Piekieł boga Hadesa i wyprowadził z Krainy umarłych swoją ukochaną żonę Eurydykę. Ta historia kończy się smutno, bo Hades postawił warunek: nie może obejrzeć się za siebie. Orfeusz się obejrzał i stracił Eurydykę na zawsze. W hinduizmie wiara w zmartwychwstanie polega na wierze w wędrówkę dusz, czyli reinkarnację. Najpiękniejszą wiarę w zmartwychwstanie ma chrześcijaństwo. Jezus Chrystus wskrzesił zmarłego Łazarza, a sam zmartwychwstał po śmierci. Jak widać ludzie zawsze bali się śmierci i nie umieli pogodzić z nieuniknionym obróceniem się w nicość i wierzyli, że coś się dzieje z duszą po śmierci. Wiara w to, że nie wszystek człowiek umiera jest piękna. To jest tylko jednak wiara, udowodnić to można tylko po śmierci, a… stamtąd nikt jeszcze nie wrócił. Dlatego człowiek, który wierzy jest szczęśliwszy i żyje mu się lżej. Czytaj dalej Zmartwychwstanie czy… znikanie? →

Chrześcijaństwo i judaizm to dwie przeciwstawne religie. między nimi w historii różnie bywało. Wrogo byli nastawieni katolicy do religii żydowskiej i przedstawiciele judaizmu do katolików. Apogeum nienawiści przyniósł hitleryzm i holokaust. Dziś próbuje się wspólne stosunki naprawiać. Zwłaszcza katolicyzm wyciąga do judaizmu przyjazną rękę. Czy wola dialogu jest obopólna? Jan Paweł II nazwał nawet współczesny judaizm starszymi braćmi w wierze.

O wzajemnych stosunkach katolicyzm – judaizm opowiada Paweł Lisicki w książce „Mit Starszych Braci w Wierze”. Czytaj dalej Wiara a… polityka. →

Kilka lat temu nastąpił zalew imigrantów z Azji i Afryki na Europę. Unia Europejska chciała być empatyczna i zaczęła wszystkich przyjmować narzucając obostrzeniami ekonomicznymi swoje zdanie państwom, które do przyjmowania imigrantów miały sceptyczne zdanie. Dziś w państwach zachodnich, tzw. państwach nowoczesnych i do przodu jest prawdziwy problem z imigrantami. Wzrosła przestępczość . Mówi się, że w Niemczech jest dwadzieścia gwałtów na kobietach dziennie. Społeczeństwa zachodnie mają dość . Europa skręca na prawo. W Niemczech wygrała wybory chadecka partia CDU/ CSU. Jak zlikwidować problem nielegalnych imigrantów w Europie? Czy zamknięcie granic to jest wyjście?

Te problemy podnosi francuski film „Nienawiść”. Czytaj dalej Empatia czy… twarde przestrzeganie prawa? →

Nasz Wielki Wieszcz Adam Mickiewicz pisał: „Kobieto, puchu marny, ty wietrzna istoto, postaci twojej zazdroszczą anieli, a duszę masz gorszą niżeli…” Kobieta od zarania dziejów jest widziana oczami mężczyzny, a to widzenie zależy od tego, jak się dana kobieta przysłużyła mężczyźnie. Jak ją kochał szczęśliwie, była mu oddana, to pieje na jej cześć psalmy pochwalne. Jak mu podpadła, to wyzywa ją od najgorszych. Nie da się ukryć, że od dawien dawna spojrzenie na kobietę mamy seksistowskie. Czy to jest prawdziwe spojrzenie? Czy takie są kobiety? A jaki jest ideał kobiety?

Na te pytania stara się odpowiedzieć polski film „Przepiękne”. Czytaj dalej Czy kobieta ma duszę? →

Obecnie jak nigdy do tej pory, nawet w czasach ateistycznego komunizmu dwudziestego wieku, trwa walka ateistycznych lobby z wiarą. nie wiadomo, skąd ta walka się wzięła i czy i komu wiara zagraża, ale ta walka jest na ostro i wszystkie środki są dozwolone. na forach dyskusyjnych na Facebooku tzw. wojujący ateiści ukuli powiedzenie i stało się popularne: wiara czyni czuba! czy tak jest naprawdę? A może wiara jednak nas ubogaca w pewne wartości. kiedyś klasyk powiedział, że gdyby nie było Boga należałoby go wymyślić.

Współczesny świat wybrał monoteizm, czyli wiarę w jednego jedynego Boga. Są dwie wielkie religie monoteistyczne: judeo-chrześcijaństwo i islam. Polska znajduje się w kręgu kultury judeo-chrześcijańskie, a ściśle naszą religią jest chrześcijaństwo, a jeszcze ściślej katolicyzm. Czytaj dalej Wiara czyni… →

Jak Kochanowski we fraszce ” Ku Muzom” napisał : ” Proszę, niech ze mną me rymy nie giną , Ale kiedy ja umrę, one niechaj słyną” A w piosence były następujące słowa: ” Co po nas na dnie? Na pewno nie diament, o nie!” To było gorzkie zdanie. A może jednak… diament? Człowiek od zarania swoich dziejów marzy, by być na Parnasie – na szczycie. Parnas to wg. mitologii greckiej góra, na której rezydowały muzy. Ambicja jest przypisana do jestestwa człowieka. każdy normalny człowiek ma ambicje, by być kimś, by wybić się z tłumu. człowiek, który nie ma ambicji to człowiek niepełny swojej wartości, to człowiek chory psychicznie. Czy jednak ambicje są zawsze pożądane? Czy prowadzą nas do szczęścia i zadowolenia z siebie? A to jest najważniejsze!

Te problemy podejmuje piękny i wzruszający amerykański film biograficzny „Maria Callas”. Czytaj dalej Wspiąć się na Parnas… →

Moja znajoma głosowała na zmianę rządu przede wszystkim dlatego, bo liczyła na to, że wreszcie znajdzie się rząd, który uzdrowi polską państwowa. Służbę Zdrowia. Ludzie mówią, że by się leczyć w Polsce … trzeba mieć… końskie zdrowie. Tymczasem rząd już funkcjonuje ponad rok, w kraju jest coraz gorzej, w służbie zdrowia bałagan coraz gorszy, a rząd mówi, że.. to dlatego, że nie ma swojego prezydenta i nie może nic zrobić, bo pisowski prezydent, by zablokował wszelkie reformy. Zbliżają się wybory i Koalicja ma szansę mieć swojego prezydenta. Tylko… na ile starczy obecnemu rządowi tego argumentu? Ludzie są wkurzeni. Moja znajoma mówi, że już nie ma ochoty w ogóle głosować. Czytaj dalej Lekarstwo na… chorą Służbę Zdrowia? →

Siarka od zarania dziejów kojarzy nam się z piekłem. Mówi się, piekło śmierdzi siarką. Siarkowodór to gaz, który związany jest z fekaliami. Ulatnia się z kanalizacji, Jest zmorą miejskich kanałów i nieszczelnych rur kanalizacyjnych.. Jest szkodliwy dla zdrowia, a w dużym stężeniu może nawet doprowadzić do śmierci. Jest on zmorą starych pokomunistycznych budynków, które są eksploatowane , a od zarania , czyli od ich wybudowania rury są nie remontowane, gdyż mieszkańcy oszczędzają na kosztach. A stare rury korodują , tracą szczelność i się rozsypują. W najłagodniejszych przypadkach mogą grozić zalaniem mieszkania sąsiada z powodu pęknięcia rury odprowadzających wodę, a w skrajnych nawet wybuchem w budynku z powodu ulatniającego się gazu, w tym gazów z kanalizacji. Czytaj dalej Wyziewy z Piekła… →

Za sprawą petycji Rafała Betlejewskiego w sprawie zakazu spowiedzi, a co za tym idzie i I Komunii małoletnich do osiemnastu lat, którą podpisało 12 tys. osób, a która już znajduje się w sejmie, rozgorzała w narodzie dyskusja na temat spowiedzi w kościele katolickim i szkodliwości je dla dzieci. Prawicowi adwersarze zarzucają Rafałowi Betlejewskiemu, że jak człowiek, który sam jest moralnie popaprany może się zajmować… moralnością naszych dzieci. Medialna plotka bowiem krąży, że Autor petycji… onanizował się na klatce schodowej zamordowanej Anny Politkowskiej. Zapytana przeze mnie znajoma o to, czy chodzi do spowiedzi odpowiedziała, że ją nie rajcuje gadanie w konfesjonale księdzu grzechów do ucha. To zabawa dla dzieci. A zatem jak? Spowiedź dla dzieci czy nie? Czytaj dalej Rachunek sumienia… →

Kiedyś w Kabarecie Starszych Panów Wiesław Michnikowski śpiewał: „Wesołe jest życie staruszka…” Emerytura to jest taki okres w życiu człowieka, kiedy on kończy aktywne życie, kończy pracę. Jak mawia wielu, zostaje odstawiony na aut, czyli na boczny tor. Przejście na emeryturę dla wielu łączy się z depresją. Wyobrażają sobie, że są nikomu niepotrzebni, że ich życie się skończyło. Dla wielu emerytów to jest czekanie na śmierć. I wtedy rodzi się depresja, bo człowiek nie jest stworzony do czekania na śmierć, chce być aktywny, chce żyć. Czy tak powinno być”

O takich problemach opowiada irański film „Moje ulubione ciasto.” Czytaj dalej Wesołe jest życie staruszka…. →

Jest taka piękna polska kolęda, której słowa brzmią : „Mędrcy Świata Monarchowie, gdzie spiesznie dążycie? Powiedzcie mi Trzej Królowie, chcecie widzieć dziecię! Ono w żłobie, nie ma tronu i berła nie dzierży, a proroctwo jego zgonu już się w świecie szerzy. …Nic Monarchów nie odstrasza, do Betlejem spieszą, Gwiazda drogę mi wyznacza, nadzieją się cieszą…” W katolicyzmie Święto Trzech Króli to święto równie ważne jak Boże Narodzenie. W Polsce Świętowane od niedawna. Zniesione przez komunistów, przywrócone, kiedy ostatnio rządziło Prawo i Sprawiedliwość. Dziś obrosło nawet tradycją i związane są z nim piękne chrześcijańskie typowo obrzędy. Kiedyś w polskim serialu DOM bohaterka powiedziała: W Polsce jest dużo zbędnych świąt kościelnych. Trzeba zrewidować kalendarz, dziś w ekipie rządzącej dochodzą do głosu gremia lewackie i mówi się coś o zniesieniu Święta Trzech Króli jako nie mającego żadnego uzasadnienia ani religijnego, ani w tradycji. Była nawet propozycja, by wolne Święto trzech króli zastąpić wolną Wigilią. Czy Święto Trzech króli jest ważne? Dla katolików tak! W Polsce wg. danych z ostatniego spisu powszechnego wciąż 90% zadeklarowało wyznanie katolickie, choć tylko połowa zadeklarowała się jako wierzący i praktykujący. Gremia lewackie mówią, że na szczęście katolików ubywa i za kilka lat ateizm zwycięży. Czy ateizm powinien zwyciężyć? Czytaj dalej Wieść gminna się roznosi… →

Pan Bóg stworzył Pierwszych Ludzi i żyli w Raju. W tym raju było wszystko, co stworzył Bóg, były rośliny, były zwierzęta i wszystko było piękne i doskonałe i wszyscy byli szczęśliwi. Były też dwa drzewa: Drzewo Życia i Drzewo Wiadomości Dobra i Zła. Z drzewa Życia ludzie mogli jeść do woli, z Drzewa Wiadomości Dobra i Zła nie można im było ruszyć owoców. Ludzie jednak byli nieposłuszni. Spróbowali, bo chcieli być równi Bogu i … zostali wygnani z raju. Odtąd na Ziemi zapanowało Zło, a człowiek sam musi wybierać między Dobrem i Złem. Czy im się to udaje? Czy człowiek jest szczęśliwy?

Te problemy podejmuje polski film „Pod Wulkanem” – nazwany polskim kandydatem do Oscara. Dlaczego nie uzyskał nominacji? Nie wiadomo. Za to nie od dzisiaj wiadomo, jakimi drogami chodzą decyzje tych, co nominują do Oscara… Czytaj dalej Raj czy… Piekło? →

Memento mori, czyli Pamiętaj o śmierci! To legendarne pozdrowienie używane niegdyś przez wiele klasztorów, w tym najbardziej popularne w klasztorze kamedułów. Oznacza to tyle co chrześcijańskie pamiętanie o tym że ziemskie życie jest tylko małą chwilką, że to co doczesne szybko przemija. Trzeba się przygotować do Życia Wiecznego. Wielu tzw. wojujących ateistów zwłaszcza z grup dyskusyjnych na Facebooku zarzuca wierzącym katolikom, że ich religia jest ponura, okropna i że pozbawia uciech życia, a jej symbolem jest przedmiot będący narzędziem tortur. Taki też zarzut mieli wobec chrześcijan pogańscy władcy Rzymu, kiedy nakręcali prześladowania chrześcijan. Tymczasem to… nie prawda. Nie ma bardziej budującej wiary niż chrześcijaństwo. Wiara chrześcijańska przygotowuje człowieka do wiecznego szczęścia, do tego, że przyjdzie Raj na Ziemi. Są jednak ludzie, co już nie widzą nadziei na życie na ziemi. Chcą je zakończyć sami, na własnych warunkach. Czy ci ludzie też będą zbawieni?

Tym problemem w piękny, poetycki sposób zajął się amerykański film pt. „W Pokoju Obok. Czytaj dalej Memento mori… →

Bóg stworzył Świat z chaosu, stwarzał go siedem dni. Stworzył przed człowiekiem przyrodę, rośliny i zwierzęta, całe piękno natury z całą jej grozą. Stworzył też Anioła 0 Szatana, ale ten się zbuntował i przeszedł na Ciemną stronę Mocy. Odtąd stał się Złem i synonimem walki z Bogiem. Czy natura przed człowiekiem to… Szatan?

Na te pytania stara się odpowiedzieć japoński film „Zła nie ma”, którego tytuł oryginalny brzmi „Diabła nie ma.” Czytaj dalej Natura – Piękno i… groza →

Kiedyś Żdzisława Sośnicka śpiewała bardzo piękną piosenkę: ” Bo Julia i ja przez całą noc szykujemy cudów moc…” Noc Wigilijna to Noc Cudów, zwierzęta mówią ludzkim głosem. To w tą jedną niepowtarzalną noc możemy się dowiedzieć, czy nasz pies jest wdzięczny za naszą opiekę. Tradycja Nocy Wigilijnej to także tradycja rozdawania prezentów pod choinkę. Składamy sobie życzenia i dajemy prezenty, to dowód naszej pamięci o naszym najbliższych. Prezenty pod choinkę to piękna tradycja, to pamięć o naszych najbliższych i wyraz jak ich kochamy. A jakie to mają być prezenty? To prawdziwe Cuda Bożonarodzeniowe! Tych cudów jest wiele. Oprócz laki dla córki, spinki do krawata dla męża czy kolczyków dla żony pamiętajmy, że najpiękniejsze prezenty pod choinkę to: Miłość, Dobro, Pokój i Szczęście? Czy trudno je udźwignąć Mikołajowi? Czytaj dalej Cadeau pour toi! →

W przedwojennym polskim filmie pt. „Cudowne dziecko” Helena Grossówna grała amantkę, która udawała cudowne dziecko grające na skrzypcach, bo jako cudowne dziecko miała większy rozgłos i zarabiała krocie. Film był parodią na tzw. stareńkich maleńkich, czyli z tego jak rodzice robią ze swoich pociech cudowne dzieci, gdy wykryją w nich jakiś talent i po to, by na nich zarobić. Tylko czy warto? To budzi śmieszność a czasami robi takiemu dziecku krzywdę na całe życie.

Kiedyś mój znajomy powiedział dowcipem: wszystkie dzieci są genialne, tylko… skąd się później kretyni biorą? I w tym się zasadza sens tzw. „cudownego dziecka”… Czytaj dalej Cudowne dzieci? →

Jedna z ostatnich scen w „Qvo Vadis” Henryka Sienkiewicza to jak na umierających podczas uczty Petroniusza i Eunice czule objętych kapały z sufitu róże, a zebrani goście pomyśleli: „Że o to wraz z nimi umiera to jeszcze co pozostało ich światu, jego poezja i piękność.” I to jest sedno pogańskiego starożytnego świata! Dziś tzw. wojujący ateiści zwykli udowadniać, że chrześcijaństwo przyniosło ze sobą nienawiść do radości życia, kult śmierci i smutek. Tymczasem barbarzyński świat to była radość życia i piękno. Tymczasem z nauki historii wiemy, że barbarzyński świat to były wojny, mordy, krwawe ofiary z ludzi i rozpusta. Czy chcielibyśmy, aby to trwało? Czy antidotum na ohydę barbarzyńskiego świata jest chrześcijaństwo.

O tych problemach opowiada piękny i widowiskowy hollywoodzki film Ridleya Scotta pt. ” Gladiator II”. Czytaj dalej Chwała i honor… →

Pan Bóg stworzył świat, wszystkie, rośliny i zwierzęta, a na końcu człowieka. I wszystko było piękne i doskonałe razem z człowiekiem. Ten stworzony przez Boga świat to Eden, w którym żyli Adam i Ewa przed Grzechem Pierworodnym. Wszystko tam było piękne i mogło trwać, gdyby ludzie nie zeżarli tego owocu Wiadomości Dobra i Zła. Odtąd człowiek został wygnany z Edenu i sam miał rozeznawać, co jest dobre , a co złe. I tak trwa do dziś! Czy w takim zawieszeniu pozostaniemy już na zawsze?

Na te pytania stara się odpowiedzieć polski film „Simona Kossak”. Czytaj dalej Jak stworzyć sobie raj? →

Odchodzący od władzy prezydent Biden postawił wszystko na jedną kartę i dał zielone światło do atakowania celów w głębi Rosji rakietami dalekiego zasięgu. Przeciwnicy polityki Bidena twierdzą złośliwie, że to jego celowe posunięcie i pokazanie, że teraz po mnie ” choćby potop”. Donald Trump nawet wypowiedział się, że to pierwszy krok kierunku III Wojny Światowej. Jak decyzję prezydenta Bidena oceni historia? Czy to będzie zwiastun zwycięstwa i pokonania Rosji, co byłoby także korzystne i dla Polski? Polską racją stanu jest bowiem słaby wschodni sąsiad, który… długo będzie lizał rany. Czytaj dalej Dzień „Z”? →

Kiedyś słynna wieszczka Sybilla prorokowała, że Czasy Ostateczne to czasy, kiedy nie będzie można odróżnić chłopaka od dziewczyny. Granica tych czasów się sukcesywnie przesuwa. Kiedyś uważano, że to dwudziesty wiek, kiedy to zapanowała moda na noszenie przez kobiety spodni, a przez mężczyzn długich włosów. Dziś wielu egzegetów Apokalipsy uważa, że to czasy dwudziestego Pierwszego wieku, kiedy to zapanowała moda na… równość i tolerancję. Kiedy pośród społeczeństwa pojawia się w tłumie coraz więcej osób transseksualnych, u których na pierwszy rzut oka nie widać, co… noszą pod sukienką lub w spodniach, a jeśli chodzi o płeć to każą na siebie mówić zupełnie inaczej niż… z tego co widać. Są zawody typowo męskie, które są niedopuszczalne dla kobiet. A co kiedy w szeregi zawodu wkradnie się osoba, po której nie można rozpoznać, kim jest. Takim zawodem jest ksiądz…

Ten problem podejmuje bardzo dobry film amerykański „Konklawe”. Czytaj dalej Szatańskie ideologie? →

Pan Bóg stworzył człowieka i powiedział mu: Idźcie i zaludniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną! To znaczy, że Bóg dał człowiekowi pod opiekę ziemię i wszystkie stworzenia, które stworzył i jako istocie mądrej kazał się nimi opiekować. Św. Franciszek z Asyżu ukochał Boga i wszystkie stworzenia na ziemi. Stał się patronem zwierząt. Papież Jan Paweł II ustanowił Św. Franciszka z Asyżu patronem ekologii. W dniu Wspomnienia o Św. Franciszku z Asyżu obchodzimy Światowy Dzień Zwierząt. I nie tylko w tym dniu, ale zawsze należy pamiętać o tych naszych młodszych braciach w wierze i opiekować się nimi. Jest to wyrazem człowieczeństwa…

O człowieczeństwie pięknie opowiada ukraiński film „My, nasze zwierzęta i wojna.” Czytaj dalej Wszystkie stworzenia duże i małe… →

Jest taka stara, piękna bajka braci Grimm pt. „Królewna Śnieżka”. W niej zła królowa bierze czarodziejskie zwierciadło i mówi: „Zwierciadełko, powiedz przecie, kto najpiękniejszy jest na świecie?”. Zwierciadło odpowiada: „Piękna jesteś, królowo, jak gwiazda na niebie, ale Śnieżka sto razy piękniejsza od ciebie”. Co zrobiła zła królowa?

Mówi się, że polityka jest brudna, zła i niszczy ludzi. W polityce z ludzi wypływają najgorsze instynkty. Jest jak zwierciadło, które ukazuje nasze prawdziwe oblicze. Zazwyczaj istnieją dwa nurty polityczne: liberalny i konserwatywny. Konserwatyści twierdzą, że opierają się na wartościach narodowych i chrześcijańskich. Wiara chrześcijańska to miłość. Czy polityka i chrześcijaństwo to nie pleonazm? Jak można łączyć miłość z polityką? Czego zatem naprawdę chcą konserwatyści?

O takich problemach opowiada pięknie węgierski film „Wytłumaczenie Wszystkiego”. Czytaj dalej Polityka jako zwierciadło podziałów →

Artykuł 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej mówi, że Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia od chwili poczęcia. Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdza, że: „Każdy zarodek ma godność człowieka„. Zarówno więc polska Konstytucja, jak i orzecznictwo Unii stoją na stanowisku, że zarodek ludzki to człowiek. Tak też głosi obowiązująca nauka biologii. Przecież z połączenia ludzkiej komórki jajowej z ludzkim plemnikiem nie powstaje… małpa. Tymczasem część ludzi – zwolenników aborcji, zwłaszcza z lewej strony – z uporem maniaka udowadnia, że zarodek ludzki to nie człowiek. Dla niektórych to nawet zlepek komórek!

Jest niewątpliwe, że aborcja w pewnych wyjątkowych przypadkach powinna być dopuszczalna. Czy jednak gwarantem jej istnienia jest udowodnienie, że zarodek ludzki to nie człowiek? Czytaj dalej Prawo do życia czy prawo do wyboru? Dylematy, chaos i refleksje nad aborcją w Polsce →

Maria, Matka Jezusa, jest najbardziej znaną i uwielbianą kobietą w świecie chrześcijańskim. Modlą się do niej wszyscy. Prawie każdy kraj ma jakiś cudowny obraz Matki Boskiej. I my, jako Polacy, mamy swój cudowny wizerunek Marii z Dzieciątkiem. To Matka Boska Jasnogórska. To najbardziej tajemniczy obraz na świecie! Nie wiadomo, kogo przedstawia, wiadomo tylko, że to tzw. Czarna Madonna. Nie wiadomo też, jak znalazł się na Jasnej Górze w Częstochowie. Wiadomo, że to ikona – musi pochodzić ze Wschodu. Czytaj dalej Matka Boska – tajemnica, cuda i refleksje →

Juliusz Cezar kiedy się wyprawił na Galię przekraczając Rubikon powiedział słynne słowa: ” Veni vidi vici – Przybyłem, Zobaczyłem, zwyciężyłem…” Te słynne łacińskie słowa weszły na stałe do słownictwa ludzi. Dziś jak ktoś działa, może je ochoczo wymówić. Znaczą one tyle co, że odniosłem w działaniach zwycięstwo i zdobyłem doświadczenie. Czy jednak zawsze gdy coś robimy, możemy powiedzieć, że zwyciężyliśmy. To by było bardzo piękne, gdy to nie jest…. Pyrrusowe zwycięstwo. Najlepiej działać yak, by zwycięstwo nie było Pyrrusowe, Jak to zrobić? To bardzo trudne…

O takich zawirowaniach w życiu opowiada pięknie angielski film „Lee Na własne oczy.” Czytaj dalej Veni vidi vici… →

Kiedyś oglądałam bardzo piękny film o miłości do gotowania pt. „Uczta Babette”. Dobre gotowanie to miłość, to zapach potraw, to przez… ślinianki do serca. A dobry film o gotowaniu to zapach potraw, to po wyjściu z kina ślinka leci i … chciałoby się zjeść coś dobrego. Melodramat to film o miłości. Dobry film o miłości to… no właśnie co? Zapach miłości….

Te kwestie bardzo pięknie podejmuje francuski film ” Bulion i inne namiętności.” Czytaj dalej Kucharka czy… magister? →

Kiedy byłam dzieckiem, dzieci miały takie powiedzenie: Szanuj zieleń boś nie jeleń! Dziś do tego powiedzenia można dodać dalszy ciąg: A jak jeleń , to… co mi zrobisz? I to niestety jest gorzka prawda! ludzie mają w d… środowisko, a już prawdziwą zmorą jest… parkowanie samochodów na trawnikach. Czytaj dalej Szanuj zieleń, boś nie jeleń – problem parkowania na trawnikach i ochrona środowiska →

Kiedyś, w 1975 roku, powstał film dla młodzieży pt. Koniec Wakacji. Opowiadał o problemach, z jakimi często zmagają się młodzi ludzie, czasami ponad ich delikatne młode psychiki. Nie dla wszystkich dzieci wakacje to czas beztroski, zaniechania obowiązków i zabawy. Czasami w wakacje piętrzą się problemy, z którymi młody człowiek musi się zmierzyć. I o tym opowiadał ten film. Koniec wakacji to dla niektórych smutek związany z końcem laby i tęsknota za następnymi wakacjami. Dla innych to radość – wreszcie nadchodzi szkoła i uwolni nas od problemów. Niestety, ten rok pokazał, że tych drugich osób jest dziś więcej. Czytaj dalej Powrót dzieci do szkoły i nowa rzeczywistość szkolna 2024 →

Jest taka piękna polska legenda: Pan Twardowski zawarł pakt z diabłem i był czarnoksiężnikiem. Był bardzo zły i nagrzeszył. Później swojego postępowania bardzo żałował i prosił Pana Boga o litość. Pan Bóg się ulitował i na kogucie zabrał go na Księżyc. Do dzisiaj Pan Twardowski, w ramach pokuty, siedzi na Księżycu i go pilnuje. Jak długo tak będzie siedział w tym czyśćcu? O podróżach na Księżyc ludzie marzyli od dawna. W końcu, w 1969 roku, udało się te marzenia ziścić Amerykanom. Czy ziszczenie marzeń coś ludzkości dało? Czy to się obróciło na dobro ludzkości? Dziś idziemy dalej w kosmos…

O takich niuansach i zawirowaniach marzeń opowiada amerykański film „Zabierz mnie na Księżyc”. Czytaj dalej Marzenia o księżycu: miłość, manipulacja i podróże w kosmos →

Istnieje powiedzenie: „O miłości się nie mówi, miłość się przeżywa.” To prawda! Kto nie doświadczył miłości, nie będzie w stanie o niej opowiedzieć, a tym bardziej w piękny sposób. Miłość jest jak słońce, które oświetla nasze życie, i ważne jest, by ten blask towarzyszył nam przez całe życie. Dziś wszelkie kolorowe tabloidy, nazywane powszechnie brukowcami, opisują miłości przeróżnych celebrytów, szumnie nazywając to miłością. Jednak ta „miłość” trwa zazwyczaj krócej niż rola w filmie. Potem przychodzi kolejny film i… kolejna „wielka miłość” opisywana przez tabloidy. Ale czy to naprawdę miłość?

O prawdziwej miłości pięknie opowiada francuski film „Impresjoniści”, oryginalnie zatytułowany „Pierre Bonnard et Marthe.” Czytaj dalej Blask słońca w świecie sztuki i miłości →

Jest taka maksyma w katolicyzmie, która mówi: „Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz.” Wojujący ateiści interpretują to jako dowód, że katolicyzm i całe chrześcijaństwo poniżają człowieka, wpędzając go w kompleksy. Według nich, tylko ateista jest wolny, ponieważ nie jest skrępowany religią i wierzy w potęgę swojego rozumu. Czy jednak religia jest ważna w życiu człowieka? Jak rozum ma wskazać człowiekowi, jak żyć, gdy brak zasad? Ktoś mądry powiedział: „Gdyby nie było Boga, należałoby Go wymyślić.” Jak żyje się bez Boga? O tym właśnie opowiada piękny japoński film pt. „Monster.” Czytaj dalej Film 'Monster’ – Obraz inności i hejtu w świecie nastolatków →

„MY chcemy do Europy, nam zbrzydła machora, my chcemy do Diora… W Paryżu będzie zdrowiej, panowie… Czuj Duch Europo, idziemy do ciebie, My fantastyczni Polacy… No dobrze, a kto tu posprząta? Anglicy, Francuzi, jakaś inna swołocz, mało tego? Idziemy, takie czasy!” = Tak w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku śpiewali artyści w Kabarecie Olgi Lipińskiej. Minęło trzydzieści lat i jesteśmy w Europie. Weszliśmy do Unii Europejskiej . Co cztery lata odbywają się wybory do europarlamentu. Politycy na wyprzódki ścigają się, by się dostać, bo … profity są wielkie, że nie wspomnę o wysokich dietach w euro i… immunitecie, który uwalnia od ścigania za przekręty w rodzimych krajach. Dwadzieścia lat należymy do Unii, trzydzieści mamy swobodny dostęp do Europy i szerokiego świata, ale czy Polak się zmienił? Piosenka Olgi Lipińskiej dopiero teraz jest aktualna…. Czytaj dalej Idziemy do Europy! →

Bezpłatnych lekarzy państwowych finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia zwykło się nazywać Służbą Zdrowia. Bo zawód lekarz to służba. Tylko czy rzeczywiście służba? Ludzie mówią, że obecnie lekarze służą, ale… mamonie.

Niedawno Anna C. chorująca na zwyrodnienie stawów kolanowych chciała sobie zrobić zastrzyk z kwasu hialuronowego w kolana, by móc chodzić. postanowiła to zrobić na lato, bo w zimie i tak się mało chodzi. Jej przychodnia, należąca do spółki miejskiej ma taki zwyczaj, że nie rejestruje z wyprzedzeniem, tylko by zarejestrować się do lekarza rodzinnego trzeba iść w ten sam dzień rano. Obecnie przychodnia połączyła się z dużą przychodnią prywatną i ludziom się wydawało, że to zmniejszy kolejki. Anna C. weszła do przychodni, a tam kolejka do rejestracji aż skręca na korytarz z gabinetami lekarskimi. Do jej lekarza oczywiście zabrakło miejsc. A zdenerwowani ludzie się pytali, czy aby się dostać do lekarza, to chory człowiek musi kwitnąć przed przychodnią od czwartej w nocy. Anna C zapytała, czy są jeszcze miejsca do… Św. Piotra. I… znalazło się miejsce do jednego lekarza. Dostała skierowanie do ortopedy i … schody. Termin dopiero na sierpień. Za pieniądze zarejestrują od zaraz. Ludzie psioczą i mówią, że to jest celowe, by zmusić ludzi do leczenia się za pieniądze. Są nawet głosy, że obecne kolejki do lekarzy to… sabotaż pisowców, by zrazić ludzi do rządów Tuska. Jak to tłumaczyć, tak tłumaczyć, ale polska państwowa Służba Zdrowia jest chora i wymaga reformy. Czytaj dalej Chora służba zdrowia – czy jest nadzieja na uzdrowienie? →

Kiedyś w Kabarecie Starszych Panów była taka piosenka: „Rodzina, ach rodzina, nie cieszy gdy jest, lecz kiedy jej nie ma, samotnyś jak pies…” Rodzina to najpiękniejsza wartość, to podstawowa komórka społeczna. Od rodziny wszystko się zaczyna. Rodzina nas kształtuje, a wartości wyniesione z rodziny kształtują nasze życie i charakter. Rodzina dysfunkcyjna może na zawsze zniszczyć człowieka i spowodować, że człowiek nie będzie wartościowym członkiem społeczeństwa. Będzie pasożytem społecznym. Dlatego tak ważne jest, by państwo dbało o zdrowe rodziny i robiły wszystko, by rodziny były dumą każdego społeczeństwa. O problemach rodziny bardzo pięknie opowiada nostalgiczny film tunezyjsko-francuski „Cztery Córki.” Czytaj dalej Rodzina, ach rodzina… →

Zespół Pectus śpiewa następującą piosenkę, która zaczyna się: „To był sen, piękny sen, w Barcelonie, San Andre, coś mi mówi: Życie zmień! Tylko słońce, wino, śpiew.” Jest takie powiedzenie, że cieszy nas zwykle to, czego nie mamy. Życie jest nużące, tęsknimy do wielkich rzeczy, do bycia niepospolitym, mamy marzenia i pragniemy je realizować. I to jest normalne – nie objaw zaburzeń psychicznych. Choć patologiczne niezadowolenie z życia może być objawem choroby psychicznej. Trzeba wychwycić tę dyskretną granicę między psychozą a normalnością. Choć pracując jako czyściciel toalet, może być zadowolony z życia… tylko Japończyk. O tym opowiada piękny, japoński film „Perfect Days.” Czytaj dalej Coś mi mówi: Życie zmień! →

O Hollywood zwykło się mawiać „Fabryka snów”. Parafrazując tę przenośnię można powiedzieć, że kino yo fabryka snów. kino bowiem zmienia życie, tworzy nam całkiem inny świat. Zanurza nas w świat marzeń. tworzy iluzję rzeczywistości. Nie na darmo pierwsze kina nazywały się iluzjony. Bo kino yo złudzenie życia, to świat, jaki sobie wykreujemy. czy to dobry świat? czy w takim wykreowanym świecie da się żyć?

Na te pytania stara się odpowiedzieć włoski film „Lepsze Czasy”. Czytaj dalej Jak w starym iluzjonie… →

Dzisiaj prawa strona sceny politycznej zarzuca Donaldowi Tuskowi jego niemieckie pochodzenie. Szczególnie mu nie może wybaczyć, że jego dziadek podczas II Wojny Światowej służył w Wermachcie. Takie podejście w Polsce do ludzi mających niemieckie pochodzenie, a jest ich wcale nie mało, to pokłosie czasów Komuny, kiedy to w świadomości społecznej utrwalano postać tzw. ” Dobrego Niemca”, którego Twórcą był Leon Kruczkowski w słynnym dramacie Niemcy. Dziś ta ksywka pokutuje i wciąż się wmawia społeczeństwu, że nie ma dobrego Niemca. Czy za zbrodnie Hitlera i całego faszystowskiego reżimu odpowiada cały Naród Niemiecki? Jak w warunkach totalitarnych zachować człowieczeństwo?

Te problemy podejmuje piękny i chwytający za sumienia film „Strefa Interesów”. Czytaj dalej Sumienie a… życie →

„Czerwone maki na Monte Cassino, zamiast rosy piły polską krew, Po tych makach szedł żołnierz i ginął, leczy silniejszy od śmierci był gniew. przejdą wieki i lata przeminą, pozostaną ślady tamtych dni i tylko maki na Monte Cassino czerwieńsze będą , bo z polskiej wzrosły krwi.” – Tak mówi piękna polska piosenka, ale za tymi słowami kryje się tragedia wielu ludzi. Tragedia i… bohaterstwo i patriotyzm, w imię których wielu się nie wahało, co wybrać. Czy to była polska głupota?

Pięknym podglądem dla słów tej piosenki jest polski film ” Czerwone Maki”. Czytaj dalej Maki, łzy i… Krzyże →

Ostatnio Polskę obiegła afera, że funkcjonariusze Służb Specjalnych wtargnęli siłą do mieszkania Zbigniewa Ziobry w związku z prowadzonym postępowaniem prokuratorskim w sprawie nieprawidłowości przy rozdawaniu publicznych pieniędzy z Funduszu Sprawiedliwości. Niby nic, bo jak jest postępowanie karne to w ramach czynności prokuratorskich wymagających zbierania dowodów prokurator ma prawo dokonać przeszukania. Smaczku jednak dodaje fakt, że Zbigniew Ziobro, u którego dokonano przeszukania jest posłem na Sejm i w chwili przeszukania posiada immunitet poselski. Prokurator więc wydający postanowienie o przeszukaniu złamał prawo. Dodatkowo zwolennicy opozycyjnej partii Prawo i Sprawiedliwość, uważają że siły policyjne dokonujące wejścia do mieszkania posła Ziobry użyły niedozwolonych środków przymusu. Co to jest Prawo i Sprawiedliwość i … czy organy się nim zajmujący mogą stosować zasadę : cel uświęca środki? Czytaj dalej Przeszukanie domu Zbigniewa Ziobry →

Jest taki wiersz Czesława Miłosza, może trochę zapomniany, który zaczyna się słowami: „W mojej Ojczyźnie, do której nie wrócę, jest takie leśne jezioro ogromne…” Nostalgia to tęsknota do tego, co było , przeszłości, czasami do tego, co nie mamy i może się zdarzyć nigdy nie będziemy mieli. Nostalgia to rodzaj uczucia wyższego, do którego są zdolni ludzie na wyższym rozwoju emocjonalnym. To rodzaj emocji, ale pozytywnych emocji. Najczęściej rzuca na się w oczy nostalgia, do przeszłości, do czasów naszego dzieciństwa, do historii naszej rodziny. Tęsknimy, a tęsknota nam trzewia rwie. Czy powrót wspomnieniami do przeszłości jest dobry i pożądany? A może lepiej żyć chwilą?

O tym w bardzo piękny sposób opowiada angielski film „Pieśń Ziemi”. Czytaj dalej Najdroższe słowo: Ojczyzna! →

Jest taka piękna i tragiczna scena w „Panu Wołodyjowskim” Henryka Sienkiewicza, w której główny bohater składa przysięgę przed Bogiem, że będzie bronił Kamieńca ze wszystkich sił i prędzej legnie pod gruzami niż zatknie białą flagę. Ostatnio papież Franciszek wypowiedział się, że trzeba mieć… białą odwagę, by siąść do stołu negocjacyjnego, czym oburzył całą Europę. My jesteśmy wychowani w narodowym Etosie, że odwagą jest okazać się Jezusem Chrystusem i dobrowolnie poświęcić życie w idei wolności i kraju. Tak nas uczono i takie wartości narodowcy krzewią dzisiaj. Tymczasem inne kraje zupełnie inaczej podchodziły do bohaterstwa. Podczas II Wojny Światowej Francuzi woleli dobrowolnie oddać kraj Hitlerowi niż spowodować zniszczenie przez wojnę choć jednego domu w Paryżu. Czy bohaterstwo „do krwi ostatniej bronić będziemy Ducha…” w dzisiejszych czasach się opłaca?

Takie problemy podejmuje polski film „Biała Odwaga”. Czytaj dalej Bóg Honor Ojczyzna →

Prawo i Sprawiedliwość kiedy rządziło obiecało, że drogi mu jest los polskich rodzin i wszystko, co zrobi to dla dobra obywatela. Wprowadził tzw. Nowy Ład, który obowiązuje od 1 stycznia 2024r. Dotyczy on podatków, które miały być przyjaźniejsze dla obywatela. A czy są? No właśnie! PiS już nie rządzi, a Nowy Ład właśnie wszedł w życie… Czytaj dalej Frontem do obywatela… →

Słowo rewolucja pochodzi od wczesnośredniowiecznego łacińskiego słowa revolutio, co oznacza toczenie się do tyłu powrót. Wyprowadzone jest od łacińskiego słowa revolvere, czyli przewracać się, obracać. Znaczy ona tyle co przewrót, znacząca zmiana, do której zazwyczaj dochodzi w krótkim okresie. Dwie najbardziej znane światowe rewolucje: francuska i sowiecka nie da się ukryć cofnęły społeczeństwa w mentalności do tyłu, choć ideologicznie, zwłaszcza o Rewolucji Francuskiej mówi się, że przyniosła światu demokrację, nowoczesność i postęp. Tylko czy to naprawdę postęp – zanegowanie Boga i wszelkich znanych do tej pory wartości? Może w średniowiecznym słowie, z którego wyprowadzono znaczenie rewolucji jest wiele racji?

Takie zagadnienia podejmuje amerykański film pt. „Bob Marley One Love.” Czytaj dalej W Imię Rewolucji! →

Stworzycielem człowieka i życia na Ziemi jest Bóg. Bóg stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo i dał mu rozum i wolną wolę, by czynił sobie Ziemię przychylną. Człowiek się przez wieki rozwijał, rozwijała się nauka. Dziś człowiek jest tak potężny i stworzył tyle wynalazków,że rości sobie miano, by być Bogiem i kreować świat. Czy myśli człowieka idą we właściwym kierunku? Czy Bóg na to pozwoli. Wchodzenie w … buty Boga jest bardzo niebezpieczne i człowiek nawet się nie zorientuje, kiedy przygotowuje sobie zagładę. Co wolno wojewodzie, to nie… tobie smrodzie! No właśnie… Czy człowiek jest smrodem?

Te problemy podejmuje amerykański film pt. „Biedne Istoty.” Czytaj dalej „I Bóg stworzył kobietę…” →

Każda młoda dziewczyna marzy o księciu z bajki. I to jest najzupełniej normalne. Dookoła ma bowiem niedojrzałych kolegów z klasy, których najwyższym osiągnięciem w dziedzinie miłości, jest pociągnięcie za warkocz czy przyklejenie gumy do żucia z tyłu do kołnierza. Kolejność uczuć jest taka, że każda małolata kocha się najpierw z znanych bohaterach z ekranu, aktorach, piosenkarzach. Czasami jednak zdarza się, że marzenie nastolatki się spełnia i wymarzony książę z bajki się zjawia, zakładają rodzinę, mają dzieci. Czy się opłaca go szukać?

O takich problemach opowiada amerykański film „Priscilla”. Czytaj dalej Marzenia o… księciu! →

Empatia to zdolność odczuwania współczucia dla innych. Empatia to rodzaj uczucia wyższego. Do odczuwania empatii są zdolni ludzie na wyższym rozwoju inteligencji. Mówi się dzisiaj dość powszechnie o znieczulicy społecznej, które to zjawisko jest dość popularne. Jako przykład podaje się, gdy ktoś upadnie na ulicy i nikt nie podejdzie z pomocą, wszyscy omijają i mówią pogardliwie: Ale się uwalił! Dlatego ludzie tak bardzo boją się, żeby… śmierć nie zaskoczyła ich na ulicy. Jak w słynnej sadze Tomasza Manna „Buddenbrookowie”. Senior rodu Buddenbrooków miał wszystko: zdobył wielki majątek, szczęśliwą rodzinę, a … zmarł na ulicy, głową upadł do rynsztoka. A tak niewiele brakuje, by do tego nie doszło. Wystarczy, by znalazł się ktoś, kto zainteresował się tym, dlaczego ktoś leży na ulicy. Moja babcia mówiła kiedyś: „Lepiej pomóc dziesięciu złoczyńcom, niż skrzywdzić jednego potrzebującego.. Zatem zastanówmy się nad sobą! Czytaj dalej Miej serce i… patrzaj w serce! →

Jest takie stare, mądre przysłowie: Modli się pod figurą, a diabła ma za skórą. Hierarchowie katoliccy, zwłaszcza w Polsce nie są dziś dobrze postrzegani w społeczeństwie. Zarzuca im się nazbyt wybujałą miłość do mamony i zupełny brak pokory. Zapominają, że zostali powołani, by służyć Bogu, a oddają się pogoni za pieniędzmi i zaszczytami. Przysłowiowe dziś są bizantyjskie bogactwa polskich hierarchów kościelnych i pogoń za karierą w Watykanie. Dziś raczej rzadko uświadczysz księdza w Polsce, na biednej parafii na wsi, który boryka się w pieniędzmi na węgiel na ogrzewanie plebanii, a raczej w Polskę idzie, że… hierarcha kościelny otrzymuje dwa samochody w podarunku dla bezdomnych. Czy dziś w Kościele Katolickim nie panuje Szatan zamiast Boga?

O takich problemach Kościoła Katolickiego opowiada piękny włoski film „Porwany”. Czytaj dalej Modli się pod figurą… →

Przed II Wojną Światową popularność święciła polska komedia pt. „Pani Minister tańczy” Była to prześmiewcza historia o tym, jak pierwsza kobieta w Polsce została ministrem i to…. ministrem oświecenia publicznego. Komedia była seksistowska i nabijała się z aspiracji zawodowych kobiet, ale bawiła i wzruszała. Piękna Helena Grossówna śpiewała w niej piosenkę: „Robi reformy pani minister, pani minister reformy nowe są higieniczne, piękne i zdrowe. Pani minister jako minister rację ma…” Wyjaśniam, że przed wojną reformy to były takie majtki z długimi nogawkami, bardzo seksowne. Co innego mi się jednak rzuciło w oczy. Kiedyś na zawody kobiece mówiło się w znaczeniu męskim z dodatkiem pani i taka forma obowiązuje do dzisiaj. Oprócz poprawności semantycznej jest to bardzo wdzięczne pojęcie. Obecna pani minister edukacji z Lewicy Barbara Nowacka kazała nazywać się ukutym śmiesznym neologizmem pani ministra. Ma to podkreślić jej feminizm i równość kobiety z mężczyzną. Usłużni i słuszni dziennikarze podchwycili to i pani ministra robi dziś karierę w języku polskim. Złośliwi zaś twierdzą, że jaka minister taka nazwa i nowa minister edukacji słusznie nazywa się pani ministra, a nie minister… Czytaj dalej Szkoła czy…. seksografia? →

Kiedyś w polskim serialu „Dom” był dozorca Popiołek, którego grał Wacław Kowalski. Powiedzonka, jakie w tym serialu miał Wacław Kowalski przeszły do historii polskiej kinematografii i do języka potocznego. Są do dziś cytowane. Mnie najlepiej podobało się powiedzenie z jednego odcinka: To i towarzysza tu mamy? Dziś można to powiedzenie sparafrazować i powiedzieć: To i elity tu mamy? A jakie mamy elity? Każdy widzi! W ogóle czy dzisiaj ludzie, którzy stoją na świeczniku i każą się górnolotnie nazywać elitami, to rzeczywiście są tymi, co stoją na przodzie społeczeństwa, do których społeczeństwo ma aspirować? No, właśnie, kogo mamy nazywać elitą?

Na to pytanie stara się odpowiedzieć film Romana Polańskiego pt. „The Palace” Czytaj dalej Koniec Świata? →

Zbliża się koniec roku. Wkrótce wszyscy się będziemy szampańsko bawić na Sylwestra. Czy będzie to beztroska zabawa? Czy będziemy się zadręczać tym, że Stary Rok nie spełnił naszych oczekiwań i denerwować się, co na przyniesie Nowy Rok? A plany i nadzieje na Nowy Rok każdy z nas ma. każdy z nas oczekuje, że Nowy Rok przyniesie mu wszystko, co najlepsze. Oby się spełniło! Czytaj dalej Nowy Rok… Nowe Nadzieje… →

Wkrótce najpiękniejsze i najbardziej rodzinne święto, Święto Bożego Narodzenia. W ten ostatni miesiąc przed Świętami wszyscy jesteśmy strasznie zabiegani. W sklepach są promocje. Biegamy po sklepach i szukamy prezentów pod choinkę, specjałów na świąteczne przyprawy. Głowę mamy zajętą tym, jak najlepiej pokazać naszym bliskim jak są dla nas bliscy. A najlepiej to pokazać w Wigilię – najcieplejszą, choć zimową noc w rok. Chodzi nam o to, by pod choinką nie zabrakło prezentów. Czy jednak w tym przedświątecznym zabieganiu nie umyka nam najważniejsza istota Świąt Bożego Narodzenia. Czy wiemy , o co w tym wszystkim najlepiej chodzi! A najpiękniejszą i najważniejszą istotą Bożego Narodzenia jest miłość! Może lepiej na ten długi grudniowy weekend, bo trwający od 24 grudnia do 1 stycznia jechać na wczasy na Kanary i dobrze się bawić w cieple? No właśnie…

O tych dylematach opowiada piękny polski film „Uwierz w Mikołaja!” Czytaj dalej Pieśń strudzonego renifera… →

Kiedyś była taka dobra polska komedia pt. ” Milion za Laurę.” Opowiadała o gitarze, którą ukradli żołnierze napoleońscy. W tej komedii padło słynne zdanie: Lekarze psychiatrzy mówią: Napoleon? Siódemka, tam już jest jeden Napoleon!” Napoleon był kontrowersyjną postacią. Anglicy go do dzisiaj nie lubią. Największymi wielbicielami Napoleona oprócz Francuzów oczywiście, byli Polacy. I to do dzisiaj zostało. W polskim narodzie legenda napoleońska wciąć trwa. Dzisiaj, kiedy na tę postać niepospolitą niewątpliwie patrzy się już z dystansu historycznego, wychodzą na jawa różne fakty, które odbrązawiają postać cesarza Francuzów. Kim był ten człowiek?

Rąbek tej tajemnicy stara się odkryć amerykański film pt. „Napoleon”. Czytaj dalej Ja, Napoleon… →

W Polsce eutanazja jest zakazana. Przestępstwo eutanazji uregulowane jest w Kodeksie Karnym w rozdziale ” Przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu”. Zgodnie z art. 150 par. 1 kk kto zabija człowieka na jego żądanie i pod wpływem współczucia dla niego , podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Z tymże zgodnie z par. 2 tegoż artykułu w wyjątkowych wypadkach, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Nie zmienia to jednak faktu, że przestępstwo jest, a skazany figuruje w rejestrze skazanych. Na temat eutanazji trwa teraz zażarta dyskusja. Jedni domagają się jej legalizacji mówiąc, że to jest dobrodziejstwo, gdy człowiek cierpi ponad ludzką wytrzymałość na skutek wyniszczającej organizm choroby. Inni są kategorycznie przeciw uważając, że to jest zabawa w Boga i że tylko Bóg jest władny rozpocząć i zakończyć ludzkie życie. Co to jest eutanazja? Czytaj dalej Wydać walkę… Bogu! →

Decyzja w sprawie powołania nowego premiera leży w gestii prezydenta. Prezydent Andrzej Duda już zdecydował. Ogłosi, kogo wyznaczy na premiera i da misję tworzenia nowego rządu. Czy to będzie kontynuacja obecnie istniejących rządów? Czy władzę w kraju przejmie opozycja. Wszyscy czekają, na krok prezydenta? Czy Prezydent zrozumie, co to jest polska racja stanu? Czy jednak okaże się, że jest prezydentem tylko jednej partii, tzn. dziś rządzącej partii Prawo i Sprawiedliwość? Czytaj dalej Krajobraz po Bitwie… →

Jest taka piękna biblijna zasada: ocalić jednego człowieka, to ocalić Boga! Tę zasadę pięknie udowodnił Ojciec Maksymilian Kolbe, kiedy w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu poświęcił swoje życie, by uratować od śmierci w komorze gazowej innego więźnia. Wielu z nas pięknie mówi o bohaterstwie, poświęceniu, ocaleniu innych. Tylko czy gdyby znaleźli się w takiej sytuacji, byliby skłonni to zrobić? A może wybraliby ocalenie własnego życia? Pięknie jest mówić o tak wzniosłych ideach, które powinny przyświecać ludzkiemu życiu. Poprzez czyny ich poznacie! Czy podobają się Bogu. Uwznioślają świat. prowadzą do Nieba! A na ziemi pozostają słowa… słowa… słowa…

O przekuwaniu słów w czyny pięknie opowiada amerykański film „Sound of Freedom” – Dżwięk Wolności. Czytaj dalej Ocalić jednego człowieka… →

W drugiej filmowej wersji „W Pustyni i w Puszczy” Beata Kozidrak śpiewała: „Wyciągnij dłonie i chwyć marzenie, ono rozproszy złej mocy cienie…” Marzenie to za słownikiem Języka Polskiego powstający w wyobraźni ciąg obrazów i myśli odzwierciedlających pragnienia, często nierealne. Czasami jednak marzenia się spełniają i tylko od nas zależy, czy śnimy na jawie nierealnie czy nasze śnienia mają szansę się spełnić. Wszystko zależy od nas! A zatem do dzieła: róbmy coś, by nasze marzenia się spełniały…

O spełnianiu marzeń opowiada piękny marokański film „Turkusowa Suknia.” Czytaj dalej Zapach Orientu →

Pod koniec Komuny Bugajski nakręcił bardzo dobry film, w którym główną rolę grała Krystyna Janda pt. „przesłuchanie”. Film bił rekordy frekwencyjnej popularności. Był pierwszym filmem nakręconym za Komuny, który przedstawiał przesłuchanie w latach pięćdziesiątych przez Urząd bezpieczeństwa osoby uznanej za… szkodzącą ludowemu państwu. Krystyna Janda grała kobietę podejrzaną wspieranie opozycji działającej na szkodę ludowego państwa, a film jest niemal dokumentalnym zapisem takiego przesłuchania. Potem warunki się zmieniły, przesłuchania obwarowano wymogami i zasadami prawnymi, ale jedno się nie zmieniło: celem przesłuchania jest uzyskanie przyznania się do winy podejrzanego, bo to jest koronny dowód w sprawie. Kiedyś… wybijano zęby, kazano siadać na nodze od krzesła, dziś męczy się psychicznie. Czy takie sposoby są akceptowane moralnie?

O tych delikatnych dylematach opowiada krótki amerykański film pt. „Reality”. Czytaj dalej W oparach… rzeczywistości →

W dniach 11 – 12 października 1943r. odbyła się pierwsza bitwa Pierwszej Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, zwana też chrztem bojowym armii polskiej sformowanej podczas II Wojny Światowej przy Armii Czerwonej na terenie Związku Radzieckiego. Bitwa odbyła się w pobliżu Miejscowości Lenino na wschodzie Białorusi nad rzeką Miereją. Za Komuny ta potyczka zbrojna była traktowana jako symbol tężyzny bojowej i odwagi graniczącej z brawurą polskiej armii. Ten dzień urósł do rangi symbolu i za Komuny był Dniem Wojska Polskiego. Dziś ta data jest zupełnie zapomniana. Być może niesłusznie? Bitwa pod Lenino była zwykłą potyczką zbrojną bez żadnego znaczenia militarnego, która niepotrzebnie pochłonęła wiele ofiar. Miała jednak znaczenie polityczne. Stalin po negocjacjach z polskimi komunistami zgodził się na sformowanie przy Armii Czerwonej polskich sił zbrojnych. Do formułującej się I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki zgłaszało się masę polskich ochotników i to przede wszystkim spośród mężczyzn zwalnianych z zesłania na Syberii. Ci u Stalina mieli odium niesłusznego szlacheckiego pochodzenia i buntowników. Stalin chciał się ich jak najszybciej pozbyć i przetrzebić. Rzucił ich więc do pierwszej walki na straceńczą placówkę. Polscy żołnierze jednak… sprawili mu niespodziankę. Wygrali, choć zostało to okupione dużymi stratami i na długo obniżyło wartość bojową I Dywizji. Dziś dnia 12 października nie obchodzi się już nic, ZBOWiD odszedł do historii. Ale wielu kombatantów armii polskiej u boku Armii Czerwonej jeszcze pozostało. Są też ich potomkowie, którzy kultywują pamięć ojców. Czy należy ich wysypać na śmietnik historii? Czytaj dalej Za mundurem panny sznurem… →

W nowoczesnych demokracjach utrwalił się trójpodział władzy. Trójpodział władzy to idea stara. Stworzył go w Oświeceniu Monteskiusz. Wg. Monteskiusza trójpodział władzy to podział, na władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Z tymże wbrew mylnemu przekonaniu, które występuje do dzisiaj w nowoczesnych demokracjach trójpodział władzy to nie całkowite sobiepaństwo, w którym każda władza… sobie rzepkę skrobie. W nowoczesnych demokracjach władza ustawodawcza, wykonawcza i sądownicza są niezależne od siebie, ale jednocześnie wzajemnie na siebie oddziałują i wzajemnie się kontrolują, wszystkie są sobie równe. W demokracji prawdziwą solą w oku jest władza sądownicza. Jak pogodzić niezależność władzy sądowniczej z tym, aby jej przedstawiciele nie rośli w siłę … będąc po prostu idiotami.

O tych delikatnych niuansach sądownictwa i wymiaru sprawiedliwości opowiada francuski film pt. „Moja Zbrodnia.” Czytaj dalej Zajrzeć Temidzie w oczy! →

Czasy panowania dwóch ostatnich królów z rodu Bourbonów: Ludwika XV i Ludwika XVI nazywa się czasami ancien régime. Potem nastąpiła rewolucja… Bo to były czasy ancien régime’u, wraz z rewolucją minęło wszystko, co piękne. Minęły czasy arystokracji, czasy dam dyktujących piękne ubiory i fryzury, czasy przepychu i pięknej barokowej sztuki. Potem nastały czasy obywateli i obywatelek. Czy zmiany były na lepsze?

O tych dylematach opowiada piękny francuski film : „Kochanica Króla. Jeanne du Barry.” Czytaj dalej I wicher przeleciał przez… →

Chodzę sobie po moim mieście i wszystko oglądam. te same domy, te same ulice, te same mosty, te same drzewa, a jednak … jakby inne niż czterdzieści lat temu, w latach mojego dzieciństwa. Niejeden człowiek tęskni do przeszłości. Chciałby cofnąć się w czasie, znaleźć w ukochanych miejscach swojego dzieciństwa. Być może naprawić błędy, które kiedyś popełnił. Chciałby cofnąć się w czasie, by zacząć życie od nowa, by uzbrojony w wiedzę i doświadczenie, jakie ma obecnie zacząć życie od nowa. Czy coś w jego życiu się zmieni? Czy na bazie przeszłości można budować przyszłość? Czy da się zapomnieć o przeszłości?

O takich dziwnych dylematach opowiada piękny włoski film „Nostalgia”. Czytaj dalej Powrót do przeszłości? →

Jest taki słynny wiersz Mikołaja Reja pt. „Krótka rozprawa między panem, wójtem, a plebanem.” Przedstawia ona w prześmiewczy sposób sytuację na wsi w Polsce średniowiecznej. Dziś średniowiecze dawno minęło i już mało kto, nawet uczniowie uczący się historii, o nim pamiętają, lecz … wiersz jest ciągle aktualny. W sytuacji na polskiej i nie tylko polskiej prowincji nic się nie zmieniło. Dalej panuje nepotyzm, zasada : ręka rękę myje i kumoterstwo. Dziś taki wiersz może z powodzeniem brzmieć: Krótka rozprawa między Prezydentem lub burmistrzem, prokuratorem, sędzią i… proboszczem…

O takich stosunkach opowiada turecki thriller politycznym pt. „Gorące Dni.” Czytaj dalej Krótka rozprawa między panem, wójtem, a … →

Kiedy zwiedzałam Westerplatte, widziałam tam wiele pamiątek z czasu początku II Wojny Światowej i bohaterskiej obrony półwyspu, który był przyczółkiem Polski w Gdańsku. Widziałam: resztki ufortyfikowań jednostki wojskowej; widziałam cmentarz obrońców Westerplatte i widziałam pomnik Obrońców. Wszystko robi ogromne wrażenie. Jednak największe wrażenie zrobiło na mnie, kiedy kupiłam biało – czerwony magnes z napisem: Nigdy więcej wojny! Wisi on u mnie na lodówce i przypomina, że Nigdy więcej wojny! Kiedyś za Komuny popularne było hasło: „Walka o Pokój”. Kabareciarze nabijali się z niego mówiąc, że… dopóki o pokój się walczy, o pokoju mowy nie ma. Jak zatem należy rozumieć hasło : Walka o Pokój i co może zrobić przeciętny Kowalski, by… Pokój zagościł na stałe?

O zawirowaniach walki o Pokój i co można i należy zrobić, by ten Pokój na świecie zaistniał opowiada amerykański hit kinowy: „Oppenheimer”. Czytaj dalej Nigdy więcej wojny! →

Kiedyś w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku wyświetlano świetną absurdalną komedię amerykańską : Czy leci z nami pilot? Dowcip był prostacki dla niewykwalifikowanego widza, ale ubawiłam się setnie. Kiedy mi przyniesiono scenariusz filmu „Smoleńsk”, scyzoryk mi się w kieszeni otworzył. Była to taka sama farsa. Ileż trzeba mieć w sobie cynizmu, by z narodowej tragedii zrobić farsę. Zrobiono jednak dobry film i cieszył się powodzeniem. Czy są tematy tabu, których show biznes nie powinien tykać?

O takich delikatnych zawirowaniach mass mediów opowiada czeska komedia „Sytuacja Awaryjna”. Czytaj dalej Wysokie loty… →

Sztuka to rodzaj twórczości człowieka. Sztuka to styl życia. Wszyscy wielcy artyści słynęli z tego, że byli ekstrawaganccy i oryginalni. Ale czy ich życie było sztuką? Różni byli artyści i różne mieli życia. Jednych nienawidzimy, drugimi się fascynujemy. Zawsze jednak wiemy, że niepospolici ludzie mieli niepospolite życie. I tak już powinno pozostać…

O takich artystycznych niuansach, o życiu jednego z wielkich opowiada film o największym w XX wieku malarzu surrealiście Salvadorze Dali pt. „Daliland”. Czytaj dalej Plaskate zegary… →

Mój pies jest rozpieszczony, wychuchany i szczęśliwy. Ja która sypiam z psem razem w łóżku i nawet… okrywam go kołdrą, nie rozumiem ludzi, którzy znęcają się nad zwierzętami, którzy nie mają empatii dla zwierząt. A może to ze mną coś nie tak, skoro nawet sędzia uzasadniając dwa lata pozbawienia wolności w zawieszeniu za wyłupienie psu oczu i oblanie go kwasem powiedział, że… to tylko pies? Czytaj dalej Bądź człowiekiem! – Jak to rozumiesz? →

Mamy wakacje! Dzieci się cieszą, bo czekały na nie cały rok. Pamiętam z moich szkolnych lat, kiedy zaczynał się rok szkolny, to… już się dłużył, bo czekało się na kolejne wakacje i już je planowało. Dziś kiedy jestem w połowie życia, czas stanowczo leci zbyt szybko, a czas letni umyka jak mknienie. Wszystko, co dobre, to się szybko kończy! Tylko czy wakacje dla wszystkich są dobre? Czytaj dalej Wakacje – Opatrzność Boska czy… dopust Boży? →

Absolut wg. definicji encyklopedycznej to osobowy lub bezosobowy pierwotny byt, doskonały, najwyższy, pełny, całkowicie niezależny, nieuwarunkowany i niczym nieograniczony. Może być traktowany jako filozoficzny odpowiednik Boga, pozbawiony jednak przymiotów osobowych, choć w niektórych systemach filozoficznych pojęcie Boga i Absolutu są równoważne. Ateista to człowiek, który nie wierzy w Boga. w potocznym rozumieniu ateizm jest często mylony z agnostycyzmem, czyli z niewiarą we wszystko. Ateista nie wierzy w Boga, ale może wierzyć w inne wartości. Dla ateisty Absolutem może być np. natura. Natura to coś wielkiego, wszechmocnego, coś co nas otacza i coś co nas ludzi przytłacza. Naturze się trzeba podporządkować, a nie wolno z nią walczyć, bo… człowiek zawsze przegra.

O takich zawiłych niuansach człowiek – pięknie opowiada włoski film pt. „Osiem Gór”. Czytaj dalej Bóg i Przyjażń – Razem czy osobno? →

Była kiedyś taka piosenka: „Uwierz w siebie, uwierz w ludzi, uwierz w nas!”. To bardzo mądre słowa. Jest bowiem bardzo dużo ludzi zakompleksionych, niepewnych swojej wartości, którzy na siłę starają się podwyższyć swoje ego i sztucznie podnieść swoje uznanie pośród ludzi. Różne są sposoby podniesienia swego ego, zwykle są to zewnętrzne sposoby, pokazanie ludziom: ja jestem kimś! Popatrz, ile znaczę, jaki jestem wielki! Czy jednak są to skuteczne sposoby? Czy rzeczywiście takie sposoby dają trwałe efekty pokazania, że wierzę w siebie? A zatem… uwierz w siebie! Czytaj dalej Uwierz w Siebie! →

Czy obcowanie ze sztuką uwzniośla człowieka? Odpowiedż jest bezsporna, tak. Jest coś w tym, że gdy oglądamy malarstwo, czy piękne zabytkowe stare kościoły, to… drga w nas jakaś czuła nuta. odnajdujemy w sobie jakieś wzniosłe pokłady. Stajemy się lepsi. Sztuka krzewi dobre obyczaje. Ale czy przyczynia się do tego, że człowiek i świat staje się lepszy?

Na te pytania szuka odpowiedzi holenderski film „Vermeer Blisko mistrza”. Czytaj dalej Sztuka ratuje dobre obyczaje… →

Kraje Europy Środkowo – Wschodniej po usamodzielnieniu się od hegemonii Związku Radzieckiego i przejściu w swojej gospodarce na tory kapitalistyczne na początku lat dziewięćdziesiątych są do dzisiaj, trzydzieści lat po upadku systemu komunistycznego, specyficznymi krajami i do dzisiaj są… pariasami Europy , tej rzekomo bardzo nowoczesnej, bardzo bogatej i demokratycznej. Ten podział na bogaty Zachód i pariasów Europy dziś bardzo dobrze widać,po agresji Rosji na Ukrainę. Zacofana obyczajowo Rosja, nietolerancyjna i wciąż borykająca się z zastojami komunistycznymi w gospodarce i społeczeństwie napadła na Ukrainę, która próbuje się unowocześniać i aspiruje do wstąpienia w szeregi Unii Europejskiej i NATO. Rosja obłudnie twierdzi, że broni na Ukrainie wolności i demokracji. Jak ta obrona wygląda, każdy widzi!

O takich skomplikowanych problemach państw bloku poradzieckiego opowiada rumuński film „Prześwietlenie.” Czytaj dalej Jakże tej Polski dawnej strasznie mi brak! →

Byłam niedawno na wycieczce. Zwiedzałam katedrę w Oliwie i kościół Dominikanów w Toruniu. Byłam zachwycona świadectwem Wieków Średnich i tak pięknym dowodem na wielkość intelektualną ludzi w dawnych czasach i… na wielkość religii katolickiej. Taka podróż po kościołach przez wieki to piękna nauka historii i polecam ją każdemu, zwłaszcza młodzieży. Czy w dzisiejszych bardzo nowoczesnych czasach, w których szczycimy się tym, że osiągnęliśmy już maksimum rozwoju intelektualnego człowieka, Kościół Katolicki jest do pozamiatania jako dowód wstecznictwa? Czytaj dalej Czar dawnych wieków →

Polski emeryt – co to znaczy? Od dawna, a zwłaszcza od czasów, kiedy na początku lat dziewięćdziesiątych wprowadzono demokrację i kapitalizm w całej Europie utarło się powiedzenie „polski emeryt”, które nie tylko w Polsce, ale i w całej Europie ma specyficzne znaczenie. W krajach zachodnich emerytury, które tam są nazywane rentą starczą są wysokie. Ludzie na zachodzie, którzy w wieku produkcyjnym są zapracowani i nie mają na nic czasu dopiero na emeryturze zaczynają życie. Podróżują, zwiedzają świat, robią coś dla siebie. Zaczyna się dla nich druga młodość. W Polsce emerytury i renty są tak niskie, że emeryt w społeczeństwie polskim nie ma szacunku. Utarło się powiedzenie, że ktoś na emerytów pracuje i że to darmozjady, które żyją na koszt pracujących. Dlatego polski emeryt czeka na śmierć, ale co gorsza… ludzie czekają na jego śmierć. Smutne to, ale czy tak powinno być? Twardy drapieżny kapitalizm czy państwo socjalne…

O życiu na emeryturze opowiada piękny hollywoodzki film pt. „Book Club. Następny Rozdział”. Czytaj dalej Emerytura – wybuch życia czy… czekanie na śmierć? →

Premier Beata Szydło jest inteligentną kobietą i była bardzo mądrą premier, niestety, nie miała i jako europosłanka Prawa i Sprawiedliwości nie ma w społeczeństwie dobrych notowań. To zaś z racji, że … nie ma gustu i nie umie się ubrać. W Polsce zasłynęła jako najgorzej ubrana premier – kobieta i o jej prezencji chodzą po kraju niewybredne kawały. Ubiera się w niemodną garsonkę, przypominającą wypisz wymaluj lata dziewięćdziesiąte dwudziestego wieku i modę na tzw. biznes woman i nieodłączną broszkę przypiętą w klapę, szczyt bezguścia. Moja znajoma mówi, że nie jest ważne jak premier się ubiera i jak wygląda, ważne, co ma w głowie i jak pełni swoją funkcję. Znajoma mówi, że zna kobiety w polityce co wyglądają jak Sindy Craword, a rozumu mają tyle co kura. Jak powinna wyglądać kobieta w polityce i czy piękne opakowanie sprawia, że kobieta czuje się bardziej wartościowa? Czytaj dalej Bądż piękna na wiosnę! →

Kiedy byłam w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku na studiach adiunkt prawa rodzinnego powiedział nam, że konkubinat w Polsce nigdy nie zostanie uregulowany prawnie, bo… kiedyś był niezgodny z katolicką teorią rodziny, a dziś jest niezgodny z socjalistyczną teorią rodziny. obecnie za rządów Prawa i Sprawiedliwości obowiązuje i jest wdrażana w życie katolicka teoria rodziny. PiS kładzie duży nacisk na działanie dla dobra rodziny, ale jak mu idzie, nie wiadomo. Wg. obowiązującej dziś w Polsce teorii rodziny rodzina to głowa rodziny, czyli ojciec, matka karmicielka i opiekunka ogniska domowego oraz dzieci, które mają być posłuszne rodzicom i żyć wg. wartości kreowanych przez nich. Czy to jest słuszna koncepcja i warta krzewienia, czas pokaże. A może mamy stawiać na nowoczesność i modne trendy obyczajowe/

O tych zawiłych problemach w standardowej, katolickiej włoskiej rodzinie pięknie opowiada francusko – włoski film „Bezmiar”. Czytaj dalej Katolicka rodzina – mrzonka czy relikt przeszłości? →

Gender to inaczej płeć kulturowa, płeć społeczna, płeć kulturowo – społeczna, czasami także występuje jako płeć psychiczna. Jest to zespół zachowań, norm i wartości przypisywany przez kulturę do każdej płci. To suma cech osobowości, stereotypów i ról płciowych rozumianych w danym społeczeństwie jako kobiece lub męskie, przyjmowanych przez kobiety i mężczyzn w drodze socjalizacji, niewynikających bezpośrednio z biologicznych różnic budowy ciała między płciami, czyli dymorfizmu płciowego. Gender utożsamiana jest z ludźmi LGBT. LGBT to ludzie, bo to w rozwinięciu lesbijki, geje, biseksualiści i transseksualiści. Jednak gender utożsamiana jest z ideologią , mówi się czasami nawet filozofia gender. Jest ona dziedziną nauki wykładaną na laickich uczelniach. Gender ma własną flagę, a ludzie gromadzący się pod flagą mają swoją ideologię. Dlatego poprawne jest mówienie ideologia gender. Czy jest ona słuszna czy raczej niebezpieczna dla porządku społecznego, to inna sprawa. Na pewno burzy porządek społeczny!

O takich zawiłościach ideologii gender opowiada austriacki film „W gorsecie”. Czytaj dalej W oparach absurdu… →

Miłość to rodzaj uczucia subiektywnego, to byt niematerialny. Miłość może mieć różne odcienie. Może być miłość do ojczyzny, może być miłość do zwierzęcia i ta najważniejsza miłość do drugiego człowieka. miłość do drugiego człowieka nazywa się też erotyką i może mieć różne odcienie. Może być miłość platoniczna, czyli tzw. idealna i miłość fizyczna. Oczywiście najwartościowsza jest miłość fizyczna. ideałem jest oczywiście kiedy miłość idealna łączy się z erotyką. Wtedy bowiem miłość jest uczuciem budujący. Prawdziwa miłość jest bezwarunkowa, nie wymaga nic w zamian i dzięki niej mamy siłę, by zmieniać świat na lepszy. I to jest sedno miłości!

O takiej właśnie miłości opowiada piękny angielski film „Imperium Światła”. Czytaj dalej Przez miłość w… światłość! →

Wielkanoc to jedno z najpiękniejszych świąt chrześcijańskich, to Święto Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa – w nim czcimy zwycięstwo życia nad śmiercią. W Wielkim Tygodniu Wielkiej Nocy co roku zastanawiamy się nad sensem naszego życia i co roku pytamy się, czy szczęście i wieczność czeka nas dopiero po zakończeniu naszej ziemskiej wędrówki czy już tu na ziemi. Bo czy to wierzącemu czy ateiście ciężko jest żyć ze świadomością, że tu na ziemi nasza ziemska cielesna powłoka jest prochem i niczym, a wraz ze śmiercią jest tylko pustka i nicość. A tak jest? Czytaj dalej Z Ziemi do… Wieczności! →

Bóg powiedział: „Kochajcie się, bo nie ma grzechu w miłości Waszej”, a w przysiędze małżeńskiej stoi, że co Bóg złączył, człowiek niech się nie waży rozłączać i że pary się łączą na dobre i na złe. Czy jednak zawsze tak jest? Niestety, my sąsiedzi nie wiemy, co się dzieje za drzwiami domów, a tam często dzieją się prawdziwe dramaty. Co mamy wtedy robić? Co radzić osobie pokrzywdzonej? To trudne, a najtrudniejsze, gdy osoba pokrzywdzona jest wierzącą katoliczką i gdy porzucenie małżonka, który się na nią znęca jest sprzeczne z zasadami wiary, którą wyznaje. Czy wtedy powinno się ratować taki związek? Czytaj dalej Pięść czy miłosierdzie? →

Kiedyś za Komuny oglądałam bardzo dobrą i naprawdę śmieszną komedię czechosłowacką pt. „Nikt nic nie wie”. Od tego czasu zwykło się mówić o kiepskim filmie: czeski film – nikt nic nie wie. To jednak nie jest obelga dla filmu, ale komplement. Bowiem… nawet kiepski film może mieć w sobie to coś i być wartościowy.

Takim właśnie przykładem jest amerykański film „Wieloryb”, w którym grający tytułową postać aktor otrzymał nominację do nagrody „Złoty Glob”. Czytaj dalej Nikt nic nie wie” →

Zima się skończyła – wiosna pełnymi krokami u bram. A z wiosną pojawia się jak co roku pytanie: miłość czy seks? Jak bowiem wiadomo, wiosną odradza się życie, słońce świeci wysoko, a w ludzi wstępuje energia. Hormony buzują i często ludzie tracą nad sobą kontrolę. Rodzi się miłość. kolorowy zawrót głowy i człowiek daje się ponieść emocjom. Jak daleko powinno się dać ponieść emocjom i czy miłość fizyczna jest zdrowa dla człowieka? Czytaj dalej Miłość czy seks? – Oto jest pytanie. →

Rodzina to podstawowa jednostka społeczna. Wszystko, całe życie społeczne zaczyna się od rodziny. Rodzinę trzeba pielęgnować i rodzina jest pod opieką państwa. Także w Kościele Katolickim i innych religiach chrześcijańskich rodzina jest największą wartością, bo religia wie, że od rodziny się wszystko zaczyna. Wzorem rodziny w religii chrześcijańskiej jest Święta Rodzina. Idea fixe – oby wszystkie rodziny były świętymi rodzinami i panowała w nich miłość, ale chodzi tu tylko o zdrową rodzinę. Niestety, jest sporo patologii w rodzinach.

O tym opowiada piękny, poetycki film angielski „Aftersun”. Czytaj dalej Lolita … po polsku →

Kiedyś w 1978r grałam z koleżanką w słynnym przedstawieniu w Teatrze narodowym w „Małym Dworku” Witkacego. Jedynym wtedy dziennikarzem na premierze był Jerzy Urban i… spał, by w połowie spektaklu się obudzić i do końca już patrzeć zainteresowany na scenę. Napisał potem wspaniałą recenzję spektaklu. To nas zmusza do zastanowienia się nad kondycją sztuki polskiej. Czy warto inwestować w tzw. „kino ambitne”?

O tym pięknie opowiada poetycki film irlandzki pt. „Duchy Inisherin”. Czytaj dalej Nikt nie jest prorokiem we własnym kraju… →

Jest taka ładna piosenka z Kabaretu Starszych Panów: „W czasie deszczu dzieci się nudzą, choć mniej brudzą się, ale strasznie nudzą się w deszcze. Milusińscy…” Piosenka choć lekka i nieskomplikowana, ale prawdziwa, a dzisiaj prawdziwa bardziej niż w czasie, kiedy powstała. Bo co musiało się stać, by w latach siedemdziesiątych dzieci się nudziły? Musiał padać deszcz, by dzieci nie wyszły z domu i nudziły się jak mopsy. Bo wtedy inaczej dzieci chowano. Nikt się nie trząsł nad nimi, że… jak wyjdą na dwór to złapie je pedofil i zrobi im krzywdę. Nie zamykano milusińskich na strzeżonych osiedlach. Czytaj dalej Milusińscy… →

W niedzielę odbył się kolejny 31 Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Właśnie skończyło się wielkie liczenie, WOŚP znów pobiła rekord : zebrano ponad 56 mln zł. Czy istnienie fundacji charytatywnych ma sens? Czytaj dalej Wielkie… liczenie? →

W czasach realnego socjalizmu, czyli tzw. potocznie za komuny w Polsce obowiązującą ideologią był materializm dialektyczny, którego podwaliną filozoficzną była filozofia marksistowska. Filozofię marksistowską uważano wtedy za jedynie prawdziwą i słuszną. Wszystko na nie było oparte, od myślenia w historii do ekonomii i gospodarki. Mnie szczególnie jedno hasło marksizmu wbiło w głowę, to: Byt określa świadomość! Czy tak jest naprawdę? Nie wiadomo! Ale całą doktrynę naukową oparto na tej podwalinie. I dzisiaj jest wielu zwolenników tej zasady ekonomicznej marksizmu. Wielu ludzi podaje przykłady i… udowadnia, że tak jest naprawdę… byt określa świadomość. Choć czy to zdanie jest celowo nielogiczne i… jest akurat odwrotnie?

Na te pytania stara się odpowiedzieć film pt. „W trójkącie”. Czytaj dalej Pecunia non olet! →

Dokąd idziemy, gdzie zmierzamy? – Takie pytania dziś zadaje sobie świat. Niedawno był u mnie ksiądz po Kolędzie. Powiedziałam mu wtedy, że Czterej Jeźdźcy Apokalipsy z Apokalipsy Św. Jana nazywają się: Zaraza, Wojna, Głód i Śmierć. Ksiądz się uśmiechnął i powiedział: Dwaj już się spełnili! No właśnie, czy żyjemy w czasach Spełniającej się Apokalipsy? Mieliśmy pandemię COVID 19, a teraz mamy okrutną wojnę w Europie, wojnę Rosji z Ukrainą. Może jednak istnieje nadzieja dla ludzkości, że po ciemnych czasach przyjdzie Raj na Ziemi? Wszak Jezus Chrystus ukochał ludzkość i dał nam Przykazanie Miłości: „Miłujcie się tak, jak Ja Was umiłowałem.” To zależy od nas – ludzi, czy po czasach chudych przyjdą czasy tłuste. Dorośliśmy do tego zadania.

O tych problemach opowiada piękny, poetycki film francuski „Pięć Diabłów”. Czytaj dalej Szatański Świat? →

Najpiękniej miłość do ojczyzny zdefiniowała w polskiej literaturze Wisława Szymborska w wierszu „Gawęda o Miłości do Ziemi Ojczystej” : „Bez tej miłości można żyć, mieć serce puste jak orzeszek, malutki los naparstkiem pić z dala od zgryzot i pocieszeń, na własną miarę znać nadzieję, w mroku kryjówkę sobie wić, o blasku próchna mówić „dnieje”, o blasku słońca nic nie mówić.” – Tyle słowa poezji, które tak pięknie definiują Ojczyznę. My w kraju we wszystkich przypadkach odmieniamy słowo „Ojczyzna”, chwalimy się tym, jak bardzo ją kochamy i jak bardzo jesteśmy patriotyczni. Zachłystujemy się swoim patriotyzmem i… plujemy na zwolenników opozycyjnych partii zarzucając im że nie są patriotami, a nawet wprost wyzywając ich od zdrajców, targowicy. Czy jednak naprawdę wiemy, co oznacza słowo: „Ojczyzna”? Ot tak, choćby dla nas… Czytaj dalej Bez tej Miłości można żyć… →

Każdy z nas kocha prezenty! Chciałby dostawać te wymarzone przez siebie. A jaki jest najpiękniejszy prezent, o którym marzy każdy, nawet ten który jest z gruntu zły. Tym prezentem jest dobro! O tym by otrzymywać dobro marzy każdy. Jedni chcą otrzymywać dobro, inni są stworzeni do tego, by dawać dobro. Ale otrzymać dobro jako prezent nie jest tak łatwo. Trzeba samemu być dobrym i empatycznym. Jest bowiem takie stare hinduskie przysłowie: karma wraca… do właściciela. A ty czy uważając, że jesteś dobry naprawdę jesteś dobry i możesz o sobie powiedzieć, że… się cieszysz, że karma do ciebie wraca? Czytaj dalej Serca… sercom! →

Sylwester jest raz w roku, to wyjątkowy dzień i każdy na niego czeka, by móc się beztrosko zabawić. Mówi się, że Sylwester to jedyny dzień w roku, kiedy każdy może się bezkarnie uwalić, nawet chory na schizofrenię biorący psychotropy. Ten ostatni musi jednak uważać z alkoholem, bo choroba sprawia, że ci chorzy są bardziej podatni na uzależnienie alkoholowe. Każdy się chce beztrosko bawić w ten ostatni dzień w roku i nie ogranicza się hamulcami. Później w Nowy Rok zwykle się leczy kaca giganta, ale… ten kac raz w roku jest wart, by się wesoło zabawić. Jednak ten ostatni dzień w roku – noc beztroskiej zabawy rodzi także inne problemy. Nie dla wszystkich on jest przyjemny. I dlatego bądźmy altruistami! Bawiąc się zastanówmy się, czy inni nie cierpią. A zwłaszcza w tym roku… Czytaj dalej Blask na… vivat w Nowym Roku! →

„Bóg się rodzi, moc truchleje…” Późny wieczór, mała wioska w starożytnej Judei Betlejem. Gospoda jest pełna podróżnych. Święty Józef ze swoją ciężarną bliską rozwiązania żoną Marią jest w podróży do swojego rodzinnego miasta Nazaret na spis ludności, znużeni podróżą zatrzymują się na odpoczynek w Betlejem. Niestety, nie było dla nich miejsca w gospodzie. Ponieważ jednak miejscowy zwyczaj nakazywał nie odmówić miejsca spoczynku żadnemu podróżnemu, dano im miejsce w … stajni. Tam Maria urodziła małego Jezuska. Nieopodal zaświeciła gwiazda i zaprowadziła pastuszków do stajenki, którzy złożyli pokłon nowo narodzonemu Mesjaszowi. Tak mówi historia i piękna legenda o narodzinach Jezusa Chrystusa, proroka i reformatora judaizmu i twórcy nowej religii chrześcijaństwa, choć on sam o sobie nigdy nie mówił, że tworzy nową religię. Na tę pamiątkę chrześcijanie na całym świecie obchodzą Boże Narodzenie, od wieków przypadające w dniach 24 – 26 grudnia. Czego w tym roku oczekujemy od Świąt Bożego Narodzenia? Czytaj dalej Dwa słowa na… tegoroczne Boże Narodzenie →

Tomasz Mann napisał sagę pt. „Buddenbrookowie”, której podtytuł nadał „Dzieje upadku rodziny”. „Buddenbrookowie” to historia pięknego wzlotu burżuazyjnej rodziny, zdobycia majątku, wielkiego znaczenia i jej powolny upadek, z pięknej rodziny zostały same kobiety i to stare bez szans na odnowienie rodu. Jest takie piękne, stare powiedzenie: Panta rei – wszystko płynie. W świecie realnym wszystko jest zmienne: jest wiosna i zima; jest życie i śmierć. wszystko się zaczyna i kończy. Także w dziejach człowieka, w dziejach rodziny życie się rodzi i powoli zmierza w nicość. Taka kolej rzeczy jest nieunikniona. Byłeś wielki, na koniec stajesz się prochem i… niczym. Co po nas zostanie? Bo jesteśmy nieśmiertelni, kiedy pozostajemy w pamięci pokoleń. Obyśmy pozostali…

O takim zmierzchu Bogów, czyli dzieje powolnego upadku Wielkiej Rodziny opowiada polski film pt. „Simona”. Panta rei… Czytaj dalej Zmierzch Bogów, czyli… dzieje upadku rodziny. →

Zbliża się kolejna rocznica uchwalenia Stanu Wojennego. Ten czas jak co roku obliguje nas do zastanowienia się nad sensem naszego życia, nad wartościami, w jakich żyjemy i czy w naszym życiu wybraliśmy słuszne wartości. Kiedyś kiedy pracowałam w Zielonogórskiej Gazecie Nowej, napisałam reportaż, który zrobił wielką karierę i który w miejscowych kręgach intelektualnych był szeroko dyskutowany i wywoływał kontrowersje. Reportaż nosił tytuł: Okruchy tamtych dni, a czytelnikom spodobało się zwłaszcza jego motto, które wymyśliłam. Brzmi ono: ” Nie o każdym z nas będą uczyć się w szkole, ale każdy z nas tworzył historię, swoim anonimowym życiem wypełniał jej karty.” Czytaj dalej Żyję zgodnie z zasadami moralności czy… ” Róbta co chceta? →

W czasach kryzysowych, jak np. teraz kiedy jesteśmy świadkami okrutnej wojny na Ukrainie, a społeczeństwo jest straszone konfliktem nuklearnym i Armageddonem, do głosu dochodzą Objawienia Mistyczne. Zaczynamy się zastanawiać nad sensem naszego życia i nad tym jaka będzie nasza przyszłość i co ludzkości szykuje Bóg – Stwórca Świata, który może jednym gestem stworzyć życie lub je unicestwić. Zastanawiamy się, czy Bóg to okrutny Pan Świata, który okrutnie ukarze ludzkość za grzechy i odchodzenie od Niego, a wchodzenie we flirt z Szatanem, czy dobry Ojciec, który kocha ten niedoskonały ród ludzki, który stworzył na Swój Obraz i Podobieństwo i który jak Bóg powinien być doskonały i okaże nam swoje miłosierdzie i otworzy przed nami lepszy świat, tu na Ziemi. Da nam nadzieję. Ale do tej nadziei… ludzkość musi przejść przez mękę.

O takiej nadziei opowiada dokumentalny film Jesusa Garcii pt. Medjugorje. Czytaj dalej Wznieśmy twarz ku Niebu! →

W 1976r. Hollywood nakręciło z rozmachem wojenną produkcję o próbie porwania przez agentów niemieckich angielskiego premiera Winstona Churchilla. Akcja nazistów miała kryptonim : Orzeł wylądował! Orzeł to najpiękniejszy ptak, to drapieżnik, choć nie gardzi też padliną. W historii orzeł utrwalił się jako symbol siły, odwagi i mądrości. Pamiętam, kiedy w drugiej klasie ogólniaka miałam wypadek i wypadłam z okna, kiedyś na lekcji francuskiego nasza wychowawczyni i nauczycielka francuskiego odpytywała klasę ze… skutkiem mizernym. Zdenerwowana wyszła i na odchodnym powiedziała: I otwórzcie okna, orłów tu nie ma żadna nie wyleci. Wtedy ja się odezwałam: A pani profesor drzwiami? Trzeba było widzieć, jak na mnie spojrzała. Orła w godle ma wiele państw: Rosja ma dwugłowego, Niemcy czarnego, a Polska w koronie. Na orła w godle najbardziej zasługuje … polska, bo Polacy są odważni, straceńcy i kiedy trzeba bronić ojczyzny bronią je z desperacją i odważnie jak orlica młodych.

O tym, czy Polacy w pełni zasługują na orła w godle próbuje opowiadać polski film wojenny pt. „Orzeł, ostatni patrol”. Czytaj dalej Orzeł… wylądował? →

Pewien etos najstarszego zawodu świata wprowadziła… religia katolicka. W Ewangelii jest opis, kiedy Chrystus uratował życie prostytutce skazanej na ukamienowanie. Powiedział: Kto z was jest bez winy, niech pierwszy rzuci kamień! Tradycja katolicka utożsamiła tę uratowaną prostytutkę z Marią Magdaleną i tak w historii świata powstała pierwsza nierządnica, która dostąpiła takiej Łaski Boskiej, że została wybrana przez Chrystusa i jej jako pierwszej Jezus ukazał się po Zmartwychwstaniu. Taka interpretacja powstała… na skutek błędnego przetłumaczenia Ewangelii. W Ewangeliach, wszystkich, przewija się kobieta, która stale towarzyszy Chrystusowi. To Maria Magdalena, czyli Maria Migdar Eger / Wieża Trzody/. Maria Magdalena była wyjątkową i bardzo porządną kobietą. Legenda o tym, że była bogatą nierządnicą z miasta Magdala zrodziła się że złego przetłumaczenia słów, które przetłumaczono jako nierządnica, a naprawdę jest… jawnogrzesznica. Ewangeliści nazwali Marię Magdalenę jawnogrzesznicą, bo wszędzie chodziła z Chrystusem i Apostołami i Chrystus często słuchał jej opinii. Tymczasem w tamtych czasach współczesnym nie mieściło się w głowie, by tak mogła postępować kobieta. Czytaj dalej Szanuj Bliźniego swego jak siebie samego! →

Niedawno w dyskusji że znajomą znajoma mi powiedziała, że teraz to najlepiej mają ludzie bezdzietni. Nie warto rodzić dzieci, bo świat zmierza ku zagładzie: jak nie czeka nas wojna nuklearna to zmiany klimatyczne spowodują zniszczenie ludzkości na ziemi. Moja znajoma powiedziała, że żyjemy w Czasach Ostatecznych i… Armageddon już się zaczął. Czy zatem los ludzkości jest już przesądzony? Ja mówię, że jak ludzie przestaną rodzić dzieci, to… Armageddon murowany, bo starzy się wykruszą, a młodych już nie będzie. Czy przyszłość jest widziana w czarnych barwach czy jest jednak przyszłość dla ludzkości i na tej staruszce Ziemi jeszcze długo ludzkość się będzie odnawiać? Czytaj dalej Warto żyć? →

Kiedy Bóg stworzył Adama i Ewę, mieszkali oni w Raju. Oglądali Boga, nie wiedzieli co to zło i byli szczęśliwi. Potem Szatan pod postacią węża skusił ich do skosztowania owocu z Drzewa Wiadomości Dobrego i Złego, poznali zło i… Bóg za nieposłuszeństwo wygnał ich z Raju. Odtąd mieli sami rozróżniać dobro i zło i sami wybierać drogę, którą pójdą. Czy to dobrze dla ludzkości? Ludzie różnie wybierają i sami uważają, co dla nich najlepsze. A jeśli wybiorą zło? Adam i Ewa w Raju żyli zgodnie z naturą. Dziś Raj kojarzy się z powrotem do natury, życiem w zgodzie z przyrodą i… powrotem do pierwotnego życia, czego symbolem jest pogaństwo.

O tym właśnie opowiada w sposób lekki i żartobliwy amerykańska komedia romantyczna ze wspaniałym popisem aktorskim dwóch gwiazd Julii Roberts i Georga Clooneya pt, „Bilet do Raju”. Czytaj dalej A jaki jest Twój Eden? →

Kiedyś w obliczu zagrożenia, kiedy Niemcy hitlerowskie Pierwszego września 1939r napadły na Polskę, Władysław Broniewski napisał piękny wiersz, w którym znamienne są te słowa: „Są w ojczyźnie rachunki krzywd, obca dłoń ich też nie przekreśli, ale krwi nie odmówi nikt, wysączymy ją z piersi i pieśni…” Dziś żyjemy w wolnym i demokratycznym kraju, który na każdym kroku i każdemu udowadnia, co to jest wolność i jak trzeba postępować, by ją utrzymać. Dziś już dawno zapomniano o poświęcaniu się dla ojczyzny, o przelewaniu krwi za ojczyznę, żyjemy w bezpiecznym kraju i współczesna młodzież wychowana jest w konsumpcjonizmie i myślach o przyszłości – szczęśliwej. Jednak obecna sytuacja geopolityczna w Europie, a zwłaszcza trwająca wojna na Ukrainie, w której agresorem jest Rosja, każe nam potrzeć krytycznie na nasze bezpieczeństwo i myśleć: Co by było, gdyby… Słowa wiersza Broniewskiego: „Kiedy przyjdą podpalić Dom… ” znowu nabierają znaczenia… Czytaj dalej „Kiedy przyjdą podpalić Dom, ten, w którym mieszkasz – Polskę…” →

Pamiętam, kiedy w połowie lat dziewięćdziesiątych miałam nawrót choroby dwubiegunowej i lekarz skierował mnie na terapię zbiorową, tamtejsza lekarka spytała się mnie, jaki mam problem. Odpowiedziałam, że wydaje mi się, że jestem spikerką telewizyjną. Lekarka mnie wtedy zapytała, czy nie chodzę po ulicach i „nadaję” na głos jak spikerka. Ja na to, że nie, nigdy nie miałam takich objawów. Mój problem jest inny: ja naprawdę byłam prowadzącą Wiadomości w Publicznej jedynce i w ogóle byłam tym wszystkim, co się nazywa osobą publiczną, tylko tego nie pamiętałam. Moja świadomość skupiała się na tym, co tu i teraz, czyli gnębiłam się tym, że mam nudne życie, jestem na bezrobociu i nie mogę znaleźć pracy, na aplikację nie mogę się dostać i żaden z mężczyzn nie chce na mnie polecieć. A sytuacja jest zupełnie odwrotna: jestem spełniona w każdej dziedzinie życia. Czy sława jest wartością, o której warto marzyć? Czytaj dalej Cena popularności… →

W katolicyzmie dziecko jak się urodzi, to trzeba ochrzcić. Katolicy wierzą, że dziecko rodzi się z Grzechem Pierworodnym jaki popełnili Pierwsi Rodzice – Adam i Ewa sprzeciwiając się Bogu posłuchawszy Szatana pod postacią Węża i zjadłszy owoc z Drzewa Wiadomości Dobrego i Złego. Co należy tak tłumaczyć, że w Raju Pierwsi Rodzice byli niewinni i z oddaniem i wiarą służyli Bogu, kiedy zjedli owoc , poznali Dobro i Zło i odtąd ludzie już muszą sami wybierać, czy wolą dobro czy zło, czy chcą służyć Bogu czy Szatanowi. Z dziecka odium Grzechu Pierworodnego zdejmuje chrzest. Kiedy dziecko jest nieochrzczone np. kiedy przedwcześnie umrze ksiądz nie chce pochować w Poświęconej Ziemi. Do tej pory kiedy kobieta poroni przedwcześnie, ksiądz nie chce takiemu dziecku wyprawić chrześcijańskiego pogrzebu. Dlatego Kościół tak ostro potępia aborcję jako zabicie nienarodzonego dziecka, bo… abortowanemu płodowi jako nieochrzczonemu i z grzechem pierworodnym nie można wyprawić chrześcijańskiego pogrzebu, co jest bardzo ważne dla chrześcijanina. Czy uznawanie małego dziecka nieochrzczonego za obciążonego tak ciężkim grzechem jest słuszne? Przecież wszyscy uważamy, że małe dziecko jest niewinne i nie wie, co to zło… Czytaj dalej Rzeż Niewiniątek? →

Kiedyś w telewizji był taki serial z Edwardem Dziewońskim – Dudkiem pt. „Pięć dni z życia emeryta”. Dziś można sparafrazować ten tytuł i napisać … miesiąc z życia rencisty. A jest nad czym deliberować! Mamy kryzys, inflacja nam się wymyka spod kontroli i zaczyna zamieniać w galopującą. W sierpniu GUS ogłosił, że wyniosła 16%, a w lipcu wynosiła jeszcze 13%. A to dopiero początek kryzysu ekonomicznego. Ekonomiści związani z opozycją wieszczą hiobowe wieści, że czeka nas kryzys gospodarczy, jaki Europie przyniosła niegdyś II Wojna Światowa. Ekonomiści związani z rządem Prawa i Sprawiedliwości są optymistycznie nastawieni: twierdzą, że na początku przyszłego roku inflacja wyhamuje, a gospodarka ruszy. Czy to tylko zaklinanie rzeczywistości i udawanie, że się nie dostrzega problemu? Czas pokaże… Obyśmy tylko przeżyli… do pierwszego. Czytaj dalej Miesiąc z życia… rencisty!!! →

Akt fundacyjny słynnej Akademii Zamojskiej z roku 1600 zawarł takie słynne zdanie, które stało się później credo wychowania polskiej młodzieży:”Takie Rzeczpospolite, jakie jej młodzieży chowanie…” A w wychowaniu młodego pokolenia bardzo dużą rolę odgrywa szkoła. Szkoła ma dzieci i młodzież uczyć prawidłowych wartości, przystosowywać ją do życia, aby później jako dorosły człowiek i pełnowartościowy obywatel, wiedzieli, że mają swoje siły i pracę poświęcić, by ojczyzna rosła w siłę, a ludziom się żyło dostatniej. Celem wychowania młodzieży jest, aby… wiedziała, że ma tworzyć Eldorado w ojczyźnie. A młodzież to wie? Czy polska szkoła uczy prawidłowych wartości młodzież? Czytaj dalej Młodzież – przyszłość Narodu, ale jakiego? →

W „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego jest taka piękna scena. Poeta tłumaczy Pannie Młodej co to jest ojczyzna. Przykłada jej dłoń do serca i mówi: Tu jest Ojczyzna! Patriotyzm i Ojczyzna to od prawie początku istnienia demokratycznej Polski, czyli od roku 1990r to ostry dylemat i dyskusja. Dyskusja nad tym, kto w Polsce jest patriotą, kto ma prawo mówić: Polska to moja ojczyzna! Polska to ja! Czytaj dalej Czy Moja Ojczyzna to… Ja? →

Jest takie stare polskie przysłowie: Grosz dany w potrzebie, złotem wróci do ciebie. Moja babcia kiedyś mawiała, że lepiej pomóc dziesięciu oszustom niż skrzywdzić jednego potrzebującego. Pod galeriami handlowymi i bazarami siedzą żebracy, są to najczęściej cyganki z dziećmi lub menele. Na empatię większości ludzi to działa i dają im pieniądze. Są jednak tacy, co omijają żebraków szerokim łukiem, bo wiedzą, że to są przeważnie naciągacze, którzy do żadnej pracy się nie garną, a chcą się w ten sposób łatwo dorobić lub pijaczki, którzy zbierają na alkohol. Ludzie jednak mają dobre serca, dają wtedy, kiedy wiedzą, że ich pieniądze nie pójdą na cwaniaków. Dają na fundacje zbierające na chore dzieci czy na samotne matki albo na ubogich i tym podobne. Czytaj dalej Grosz dany w potrzebie, złotem wróci do Ciebie… →

Biblia mówi, że pierwszym człowiekiem, jakiego stworzył Bóg był mężczyzna. Potem zaś widząc, że mężczyzna jest samotny i nie jest szczęśliwy, gdy spał , wyjął mu żebro i z jego żebra stworzył kobietę, by była jego towarzyszką. Przekaz biblijny jest jasny: ludzie składają się z mężczyzn i kobiet. Kobiety i mężczyźni się wzajemnie dopełniają, tworzą rodzinę, jedną całość dwóch połówek jabłka , mają się kochać, szanować i mieć do siebie zaufanie. Biblia mówi jasno: Pożądany przez Boga i przez niego uznawany to tylko związek mężczyzny i kobiety, bo wg. Biblii jest zgodny z naturą. A Wy jak uważacie, czy inne związki niż związek mężczyzny i kobiety, są pożądane społecznie i moralne? Czytaj dalej LGBT – Czy to droga warta życiowego wyboru? →

Polska słynna piosenkarka i aktorka przedwojenna Hanka Ordonówna śpiewała następującą piosenkę: „Miłość ci wszystko wybaczy, smutek zamieni ci w śmiech, miłość tak pięknie tłumaczy zdradę i kłamstwo i grzech. Choćbyś ją przeklął w rozpaczy, że jest okrutna i zła, miłość ci wszystko wybaczy, bo miłość mój miły to ja. ” I te piękne słowa w lapidarny i melodyjny sposób tłumaczą sens miłości. Miłość to uczucie, które nas dopada jak grom. Kiedy kochamy naprawdę, oddajemy kochanej osobie całego siebie. Kochamy i za nic mamy konwenanse, moralność, opinie innych ludzi. Bo miłość to ty i ja – dwoje kochających ludzi i to jest najpiękniejsze w miłości. Czytaj dalej „Miłość Ci wszystko wybaczy…” →

23 czerwca – Dzień Ojca – ten dzień to czas zastanawiania się, kim jest ojciec i czy mężczyźnie warto być ojcem. polska to kraj o obyczajowości patriarchalnej i wartościach tradycyjnych. W Polsce w mentalności społecznej wciąż panuje przekonanie, że w związku każdy ma swój podział ról. Mężczyzna to samiec alfa, ma za zadanie utrzymać rodzinę, kobieta to samica, która jest w domu westalką i opiekunką ogniska domowego, ona wychowuje dzieci. To ona zaplata córkom warkocze i obciera synom zasmarkane nosy. To do niej przylatuje dziecko, kiedy na dworze rozbije kolano lub pobije się z kolegami, by je utuliła i pocieszyła. Jest więc normalne, że codziennie słyszy: moja mamo… mamusiu! Czy te słowa może także usłyszeć Ojciec? Mój tato… tatusiu… Niejeden mężczyzna bardzo by pragnął. Tylko czy to jest męskie? Czytaj dalej Mój tato… →

W latach dziewięćdziesiątych w radiu był taki program pt. „Elvis żyje!” Kiedyś w filmie „Wodzirej” Jerzy Stuhr śpiewał: „Śpiewać każdy może, trochę lepiej lub trochę gorzej, ale nie o to chodzi jak co komu wychodzi…” No właśnie czy śpiewać każdy może? Jakiś czas temu ludzie opowiadali sobie następujący przypadek: Przyszedł facet do ZUS-u bez nogi starać się o rentę. Orzecznik ZUS-u stwierdził jego zdolność do pracy, bo powiedział, że… śpiewać może. Kiedyś w programie „Od przedszkola do Opola była taka piosenka: ” Śpiewaj z tatą śpiewaj z mamą, a kto wie, gdzie będzie finał…” No właśnie, nie wiadomo, gdzie będzie finał: jeden wygra Interwizję, drugiemu rodzina przy biesiadnym stole powie: Nie śpiewaj!. Do śpiewania trzeba mieć talent.

Amerykański film „pt. ” Elvis” opowiada o geniuszu piosenki wszech czasów Elvisie Presleyu, o jego ciężkiej pracy, by osiągnąć szczyt i o tym, ile go kosztowało osiągnięcie szczytu. Czytaj dalej Elvis żyje!!! →

Kiedyś w Kabarecie Olgi Lipińskiej była taka piękna francuska piosenka o miłości, która kończyła się następującym komentarzem: ” Nie dziwcie się, że zbieranie poziomek i orzechów laskowych przebiega we Francji inaczej niż u nas. Uważamy, że co kraj to obyczaj i nie należy się dziwić.” Francuskie słowa: Pour l’ amour tłumaczy się ” dla miłości”, ale można też tłumaczyć ” po miłość”. Sens się trochę zmienia, ale nie ważne czy dla miłości czy po miłość, ważne, by w naszym życiu zagościła miłość. Bo dla miłości warto żyć i warto zrobić wszystko, bo iść po miłość. Czy warto żyć dla miłości? Czytaj dalej Marzysz kochać po… francusku? →

Tolerancja to piękne słowo. Dziś bardzo modne. Mówi się, że ludzie LGBT walczą o tolerancję. Że katolicy walczą o tolerancję. Że Murzyni w Stanach Zjednoczonych walczą o tolerancję. Że rdzenna ludność w Afryce walczy o tolerancję. Tolerancja jest dziś odmieniana we wszystkich przypadkach. Tolerancja to bardzo ważna cecha narodu, uczy naród empatii do drugiego człowieka. Czy jednak my mówiąc górnolotnie, że walczymy o tolerancję, tak naprawdę wiemy, co ona oznacza? Czy walczymy o prawidłowe wartości tolerancji? Pochylmy z pokorą głowę jak nas uczyli święci mistycy katolicyzmu i … zastanówmy się nad tym, czy naprawdę jesteśmy tolerancyjni! Wiele ludzi się chwali, że bierze udział w Paradach Równości ludzi LGBT i że to robi dlatego, bo chce, aby właśnie zwyciężyła tolerancja wobec tych ludzi. No właśnie czy biorąc udział w Paradach Równości jej uczestnicy wiedzą, że walczą o prawdziwą tolerancję? A może tylko grupa cynicznych organizatorów łudzi ich tą piękną ideą? No właśnie, zastanówmy się o co walczymy? Czytaj dalej Mów mi Kain! →

Jest taka piękna, stara trącąca myszką piosenka, którą po II Wojnie Światowej rozpropagował Mieczysław Fogg pt. ” Walc Francois”. Piękne słowa tej piosenki brzmią: „W starych nutach babuni walc przechował się ten… Pomnę wieczorek u niej, widzę go jak przez sen… dawnych wspomnień czar, wdzięk stylowych par, muślin sukien jak mgła i najnowszy ten walc francois.” Ten wdzięk przeszłości przebija się w opowieściach naszych babek a nawet jeszcze prababek. Słuchamy tych opowieści i tęsknimy za dawnymi czasami. Za krynoliną, za turniurami i… za czasem walca… Ten walc brzmi nam w uszach i przenosimy się w dawne czasy. Czy tamte czasy były piękniejsze? Czy niczym piękne deja vu powinny wrócić? Ja uważam, że tak…

O tych pięknych czasach z okresu walca francois opowiada amerykański film pt. „Downton Abbey Nowa epoka”. Czytaj dalej „… Gdyby wzbudził w sercach złych ludzi czar modnego walca francois…” →

Na studiach czytałam bardzo piękną książkę Lucy Maud Montgomery – jedną z nielicznych jakie napisała dla dorosłych pt. ” Błękitny Zamek”. Jest to powieść o zakompleksionej, samotnej dziewczynie, zbliżającej się do staropanieństwa, bo ma 27 lat, która jest marzycielką, żyje w stworzonym przez siebie świecie i jest szczęśliwa, bo ma swój Błękitny Zamek w Hiszpanii. Joanna Stirling na skutek pomyłki lekarskiej dowiaduje się, że jest ciężko chora, postanawia całkowicie zmienić swoje życie i… odnajduje miłość. Takie Joanny Strirling to ludzie chorzy na schizofrenię. Tworzą swój własny urojony świat i w nim są szczęśliwi.

O takiej kobiecie opowiada amerykański film”Wszystko Wszędzie naraz”. Czytaj dalej Mój „Błękitny Zamek” →

Aktualna wojna na Ukrainie ponownie zrodziła dyskusję na temat takich wartości jak patriotyzm i wiara. Czy warto oddać życie za Ojczyznę? Ukraińcy dają piękny dowód, czym dla nich jest Ojczyzna. Choć są i dekownicy! Władze ukraińskie ogłosiły powszechną mobilizację i teoretycznie nie wypuszczają za granicę mężczyzn w wieku poborowym, czyli między osiemnastym a pięćdziesiątym rokiem życia. Wielu Ukraińców posiadających prawo pobytu w Polsce na wieść o wojnie sami wrócili do swojego kraju i zgłosili się do wojska. Ale… Ukraina to specyficzny kraj! Tajemnicą Poliszynela jest, że u nich nawet dowód załatwiało się za łapówkę. Kiedy więc w Polsce pojawiła się fala uchodźców z Ukrainy, ze zdziwieniem można obserwować obok kobiet i dzieci młode, zdrowe byczki. To tzw. dekownicy! Czytaj dalej Wiara i Ojczyzna – Czy warto oddać życie za te wartości? →

Kiedy byłam w szkole podstawowej w czasach Gierka uczono nas bardzo ładnej piosenki rosyjskiej dla dzieci. Jej słowa brzmiały: „Pust wsiegda budziet sonce, pust wsiegda budziet niebo, pust wsiegda budziet mama , pust wsiegda budu ja.” Dzisiaj tekst tej piosenki brzmi dla ukraińskiego dziecka przewrotnie. Ukraińskie dziecko dziś patrzy w niebo i nie widzi słońca, widzi czarny dym i spadające bomby. Dziś ukraińskie dziecko straciło dzieciństwo, musiało przedwcześnie dorosnąć i zamiast śpiewać : „Pust wsiegda budziet sonce”, zastanawia się, czy… na drugi dzień będzie miało mamę. Zamiast dzieciństwa ma brutalny świat z jego złem i okrucieństwem. Czy tak powinien wyglądać świat dziecka? Czytaj dalej „Pust wsiegda budziet sonce…” →

Czy jest Bóg? – takie pytanie zadaje sobie człowiek rozumny od czasów, kiedy zaczął egzystować na wyższym etapie rozwoju intelektualnego. Dyskusja na ten temat toczy się między agnostykami, ateistami, a ludźmi wierzącymi. I jedni i drudzy mają argumenty za swoimi racjami. Dyskusja ta jest często bardzo ostra. Ateiści posuwają się do obrażania ludzi wierzących, a wierzący wcale nie pozostają im dłużny. Dyskusja na temat światopoglądu jest ważna, bo bogaci intelekt człowieka, i jedni i drudzy poprzez dyskusję wskakują na wyższy stopień intelektu. Czy jednak ateiści i wierzący powinni obrażać przeciwnika? Czy dyskusja na temat światopoglądu polega na tym, że ateista nazywa wierzącego „tępy katol”, a wierzący wyraża się o ateiście pogardliwie „Lewak”? Czytaj dalej Czy jest Bóg? →

Kiedyś za komuny w Kabarecie Pod Egidą Jana Pietrzaka był następujący skecz: Wojna o Pokój? Dopóki o pokój się walczy, o pokoju mowy nie ma. Za Komuny były w świecie dwa bloki militarne, zgniły zachód, czyli NATO pod kierownictwem Stanów Zjednoczonych i Układ Warszawski pod przewodnictwem Związku Radzieckiego. Polska oczywiście była w Układzie Warszawskim pod wpływem politycznym Związku Radzieckiego i oczywiście, wszystko co robił Związek Radziecki było bardzo dobre. A Związek Radziecki… walczył o pokój! Po drugiej wojnie światowej aż do upadku komunizmu, rozpadu Związku Radzieckiego, czego symbolem było zburzenie Muru Berlińskiego i połączenie Niemiec trwała Zimna Wojna. Czytaj dalej Wojna i… miłość →

Mój Świętej pamięci tato zwykł nam opowiadać następujący dowcip: W którą stronę przedziałek miał Gomułka? Na początku głowiliśmy się i różne wymyślaliśmy opcje. Dopiero w ogólniaku zaskoczyłam sens dowcipu: Gomułka był łysy! Kiedy w latach osiemdziesiątych studiowałam prawo, na jednych drzwiach gabinetu była tabliczka z napisem: Szyja Bronstein. Zawsze się dziwiłam, że nikt nigdy nie wchodził do tego gabinetu. Dopiero na trzecim roku się dowiedziałam, że ten gabinet należał do znanego profesora, który w 1968r na fali kampanii antyżydowskiej został jako pochodzenia semickiego zmuszony do emigracji. Ten gabinet na pamiątkę zostawiono pusty z tabliczką z nazwiskiem profesora, jakby profesor dopiero co wyszedł i miał zaraz wrócić. Czytaj dalej W którą stronę przedziałek miał Gomułka? →

W polskiej komedii wszech czasów pt. „Sami Swoi” jest taka ponadczasowa scena. Bohater Kazimierz Pawlak razem z żoną jadą do sądu na proces z Kargulem o kota. Matka Pawlaka daje mu granat i mówi: Bierz! Sąd sądem, ale sprawiedliwość musi być po naszej stronie. To wiele mówiąca scena, która w dowcipny i lapidarny sposób ukazuje sedno procesu sądowego. Idea procesu sądowego zasadza się w tym, że w spór się wdają dwie przeciwstawne strony i jedna wygrywa, druga przegrywa. Sąd nigdy nie zadowoli obu stron, jedna będzie zadowolona z wyroku, druga nie i z zasady będzie mówiła, ta która przegrywa, że sąd jest głupi. Dzisiaj zaś w modzie jest mówienie, że sąd jest esbecki i że broni interesów byłych esbeków. O istotę polskich sądów trwa dzisiaj walka między rządzącym w Polsce Prawem i Sprawiedliwością, a Opozycją. I jedna i druga strona twierdzi, że walczy o demokratyzację polskich sądów. Której zależy na mądrym, sprawiedliwym i niezależnym oraz demokratycznym polskim sądownictwie? Czas pokaże! Czytaj dalej Sąd Sądem, ale sprawiedliwość musi być po naszej stronie… →

Jest taka dobra piosenka z Kabaretu Starszych Panów, której słowa brzmią: ” Rodzina, ach rodzina! Rodzina nie cieszy, gdy jest, A gdy jej nie ma samotnyś jak pies.” Jest takie powiedzenie: Kto ma pszczoły , ten ma miód, kto ma dzieci, ten ma smród. Parafrazując piosenkę z Kabaretu Starszych Panów można powiedzieć: dzieci nie cieszą, gdy są, lecz, gdy ich nie ma czegoś ci brak. Jak powiedziała Melania w Przeminęło z wiatrem: Dla dzieci warto poświecić życie, bo w dzieciach odradza się życie. Wiele singielek mawia, że dzieci ich nie interesują, bo dzieci ograniczają ich karierę i wolność, a kiedy media podają, że nieuleczalnie chora kobieta poświęciła życie, by urodzić dziecko, mówią, że to ciemnota, bo po to jest aborcja, by ratować własne życie, gdy ciąża mu zagraża. I uważają aborcję za zwykły zabieg. Są nawet takie, co uważają, że płód można usunąć, jak czyrak na d…. Jednocześnie singielki, które wchodzą w okres menopauzy i nigdy nie urodziły dziecka, wariują. Pojawia się u nich nawet ciąża urojona. Bo natura stworzyła kobietę do macierzyństwa. Rezygnacja z niego jest wbrew naturze i… natura daje o sobie znać zaburzeniami psychicznymi. Jednak dziecko to nie tylko przyjemność bycia w ciąży i uciechy z dzidziusia, ale ciężka praca na trzy zmiany i do końca życia. Więź matki z dzieckiem pozostaje na całe życie. Czytaj dalej Dzieci – przyjemność czy obowiązek? →

Znany ojciec doktryny katolickiej Św. Tomasz z Akwinu zasłynął także jako autor … dowodów na istnienie Boga. oczywiście dziś już nikt nie bierze poważnie tych dowodów, są one śmieszne i trącą myszką. Św. Tomasz z Akwinu skupił się na materialnych dowodach na istnienie Boga. Otóż Bóg nie jest istotą materialną i nie ma też materialnych dowodów na jego istnienie. Jednak Bóg każdemu objawia dowody na swoje istnienie, tylko trzeba umieć je dostrzec. Nie są to jednak dowody materialne! Ja uważam, że mi wielokrotnie ujawnił dowody na swoje istnienie. Takim dowodem jest, że spełniła się największa miłość mojego życia. Mam swojego Mirka. takim dowodem jest, że zrealizowałam się w swojej największej pasji, pisaniu, jestem znaną pisarką i dziennikarką na całym świecie. Ludzie proszą mnie o egzemplarze autorskie moich książek, bo zbyt szybko mimo dodruków znikają z księgarń. Dzięki Bogu spełniam się w swoim zawodzie i Bóg spełnił moje największe marzenie – mam sporą gromadkę dzieci. I Bóg nade mną czuwał, kiedy podczas pacyfikacji Lubina 30 sierpnia 1982r przeszłam kanałami z rannym dzieckiem i wyszłam z kanałów zanim ZOMO rzuciło gaz do kanałów. O problemach dowodów jakie daje Bóg człowiekowi na swoje istnienie mówi amerykański film „Zaułek koszmarów”. Czytaj dalej Czy są dowody na istnienie Boga? →

Na Ukrainie trwa wojna! Do nas dochodzą jej echa. Polskie społeczeństwo jest podzielone, wzajemnie się na siebie napuszczają, prawacy lewaków, a lewacy prawaków wyzywają od rosyjskich trolli. Polskie społeczeństwo współczuje, ale nie może w nieszczęściu jakie spotyka Ukraińców wzajemnie się porozumieć i wesprzeć Ukrainę dobrym słowem. Internet jest pełen tragicznych doniesień z wojny i trudno w tym oddzielić co jest prawdą a co nie. Mnie najbardziej porusza los dzieci, bo dzieci to wszędzie niewinna ofiara każdej wojny. Dzieci się boją, bo wywraca im się do góry nogami cały świat i w proch rozbija dzieciństwo. Dzisiaj przeczytałam na Facebooku następujący wpis: sześcioletni chłopiec w Charkowie boi się wojny. Zabrał wszystkie swoje misie i schował się w łazience, bo myśli, że tam będzie bezpieczny. Czy dorośli, którzy bawią się losem dzieci na Ukrainie, mają sumienie? Czytaj dalej Czym dla Ciebie jest dziecko? →

Obecny kryzys rosyjsko – ukraiński przyniósł większe zainteresowanie Stanów Zjednoczonych Polską. Dla zagwarantowania naszego bezpieczeństwa, ma to głównie znaczenie psychologiczne, nasz sojusznik przysłał dodatkowy tysiąc amerykańskich żołnierzy, by pilnowali bezpieczeństwa naszej wschodniej granicy. Z amerykańskiego kontyngentu wojskowego korzyść jest obopólna. Amerykanie już dawno się zastanawiali, jak pozbyć się swoich żołnierzy, by zredukować koszty finansowe ponoszone na armię. Tak więc Polacy mają bezpieczeństwo psychologiczne, a żołnierze amerykańscy w Polsce na Polski koszt wikt i opierunek, a także… dziewczynki. Polskie bowiem dziewczyny lubią żołnierzy amerykańskich. Czytaj dalej Przyjaciel czy… terapia psychologiczna? →

Kiedyś w wierszu Władysław Broniewski napisał: „Nie głaskało mnie życie po głowie, nie pijałem ptasiego mleka, tak wyrasta się na człowieka.” Za moich czasów, kiedy w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, była w podstawówce, o uczniu, który robił błędy ortograficzne albo dukał, kiedy mu kazano czytać na głos, mówiło się leń patentowany. Zaś o uczniu, który nie mógł usiedzieć w ławce i przeszkadzał nauczycielce w prowadzeniu lekcji mówiło się łobuz i chuligan i obniżało stopień ze sprawowania. Dziś uczeń w szkole to świętość, a nauczyciel nie ma prawa na niego podnieść głosu. Kiedy zaś ma problemy z nauką, to nie stawia mu się miernego, a zaraz diagnozuje dysgrafię, dysleksję albo ADHD i kieruje takie ucznia na terapię do psychologa. Czy te jednostki chorobowe z zakresu psychiatrii dziecięcej nie są dziś nadużywane? Czytaj dalej Szkoła życia czy… rajskie dzieciństwo? →

Na początku lat dziewięćdziesiątych Andrzej Waligórski miał następujący wierszyk: „Gdybym miał możliwości kilka, lecz mam dwie: albo misia albo wilka. Wolę Miszkę. Wprawdzie bywa zeń złodziej, ale lubi dać wilkowi po mordzie.” Polska leży w Europie Środkowej i to… w nie najlepszym miejscu, bo między dwoma mocarstwami: Niemcami i Rosją. Historia nas uczy, że te dwa mocarstwa się nienawidzą, ale… bardzo dobrze umie je pogodzić sprawa polska. I tak w osiemnastym wieku w rozbiorach Polski, których motorem była caryca rosyjska Katarzyna Wielka , wzięły udział i Prusy i Austria. W 1917 znajdujące się w I Wojnie Światowej po dwóch stronach barykady Bolszewicy dogadali się z Niemcami i zawarły pokój. Także na krótko przed wybuchem II Wojny Światowej na pewien okres czasu sprawa polska pogodziła Hitlera i Stalina: został zawarty między nimi Pakt o Nieagresji i znacznie ważniejszy Tajny Protokół do niego, czyli Pakt Ribbentrop – Mołotow, dzielący Polskę na część niemiecką i radziecką i ustalający strefę wpływów niemieckich i radzieckich. Rosjanie potrafili wykorzystać politykę i wojnę do utrwalenia swojej mocarstwowej sytuacji w Europie. Polska na 46 lat znalazła się w strefie wpływów Związku Radzieckiego. Wyrwał nas z macek rosyjskich dopiero upadek komunizmu i rozpad Związku Radzieckiego. Czytaj dalej Sezon na… Misia? →

„Wyciągnij dłonie i chwyć marzenie, ono rozproszy złej mocy cienie” – To piosenka przewodnia drugiej wersji W Pustyni i w Puszczy, śpiewana przez Beatę Kozidrak. Marzenie to niematerialna idea, mrzonka, która zazwyczaj wypełnia treść naszego życia. Są marzenia realne i nierealne. Nierealne to śnienie na jawie, o tym, że będziemy mieli lepie, a co z racji swojej nierealności nie ma szansy się spełnić. Marzenie realne to idea, którą wyznaczamy sobie jako cel życia i do której w życiu dążymy, to jest treścią naszego życia i to powoduje, że jesteśmy pozytywnie nastawieni do życia, a ciężka praca nad realizacją marzenia powoduje, że doprowadzamy do tego, że marzenie się spełnia. Marzenia to bardzo ważna część naszego życia. Każdy powinien marzyć, nawet nierealnie, bo to ubogaca emocjonalnie nasze życie i czyni, że mamy lepszy stosunek do życia. Nie jesteśmy tak mocno podatni na stres, a co za tym idzie omijają nas nerwice. Spełnienie realnego marzenia działa jak balsam na naszą duszę. Jesteśmy szczęśliwi. A o to w życiu chodzi. Nie bójmy się wyciągnąć dłoni i chwycić marzenie i… bądźmy szczęśliwi! Czytaj dalej Mój prawdziwy przyjaciel! →

Jest nowy rok! Z Nowy przychodzącym Rokiem zawsze budzi się w nas zainteresowanie na to, co się w nim stanie, jaka będzie przyszłość i co nas czeka. Nic więc dziwnego, że jesteśmy głodni przepowiedni i szukamy różnych jasnowidzów, którzy ten głód nam zaspokoją. Obecnie popularnym, kreowanym przez media jasnowidzem jest Jackowski, który ma swój własny kanał na you tubie. Niedawno, że swoimi widzami podzielił się ” wizją”, na temat, co nas czeka w Europie. Jackowski nawiązał do obecnego konfliktu dyplomatycznego z Rosją na temat Ukrainy i … obwieścił, że czeka nas być może trzecia wojna światowa. Jego przepowiednia była hiobowa. Powiedział, że najbardziej ucierpi Polska, Polacy będą uciekać z kraju i najlepiej, żeby to robili do Bułgarii i Rumunii, gdzie stacjonować będą wojska NATO lub do Anglii, gdzie nie będzie wojny. Powiedział, że do wojny włączą się Chiny i wtedy będzie strasznie. Widział… „słupy ognia”. Czy w przepowiednie należy wierzyć? Czytaj dalej Defetyzm czy… nadzieja? →

Kiedy w latach siedemdziesiątych, w czasach Gierka, chodziłam do podstawówki, lubiliśmy sobie z kolegami i koleżankami dogryzać. Jak ktoś z nas delikatnie mówiąc mijał się z prawdą albo o sobie opowiadał tzw. cudy niewidy, mówiło mu się, że… opowiada bzdurki dla córki. W latach osiemdziesiątych byłam wprost maniaczką Kabaretu Pod Egidą Jana Pietrzak. W kabarecie nabijano się z czasów ekipy Gierka, jak to nazwano żartobliwie czasów ancien regimu nawiązując do epoki Bourbonów we Francji. W jednym z kabaretów powiedziano: ” Gierek powiedział: Zawsze chciałem dobrze! Ideałem byłby przywódca, który zawsze chciałby źle i też by mu się nie udało.”Kiedy obejrzałam film „Gierek”, nasunął mi się ten komentarz. Autorzy filmu w ten właśnie sposób podsumowali czasy Gierka i Jaruzelskiego. Czytaj dalej Bzdurki dla… córki! →

Jest takie stare polskie przysłowie: Sen mara, Bóg wiara, mówi ono, że sny się spełniają, we snach objawia się przyszłość, a snami kieruje Bóg. Jest wielu ludzi, którzy uważają, że mają prorocze sny i że wybrał ich Bóg, by ostrzegać ludzkość. Praktycznie co człowiek, bo każdy człowiek śni, to jakiś proroczy sen. Jak w tej gmatwaninie snów wybrać tego, co naprawdę został wybrany przez Boga? Czy tacy ludzie naprawdę istnieją? I w gmatwaninie snów jest… jeszcze jeden dylemat. Nie tych Bóg nas obdarza proroczym widzeniem. Szatan od początków ludzkości walczy z Bogiem a za cel wybrać sobie człowieka, bo wie, że człowiek jest ulubieńcem Boga i najbardziej Boga boli, kiedy człowiek zbacza na drogę Zła. Szatan jest inteligentny, wie że najmocniej zwiedzie człowieka, jak zaatakuje jego psychikę, bo to najbardziej wrażliwa sfera człowieka. Więc Szatan atakuje sny człowieka i daje… mu zdolność proroczych snów. Jak odróżnić taki dar dany od Boga od tego danego przez Szatana? To trudne… Czytaj dalej Sen mara, Bóg wiara … →

Mój znajomy dziennikarz, który był bardzo dobrym dziennikarzem lokalnym i został zauważony przez gremia wyższe i zatrudniony w jednej ze znaczących ogólnopolskich telewizji opiniotwórczej, miał przed sobą piękną karierę, być może Nagrodę Pulitzera, na własną prośbę zrezygnował z zawodu. Dziś pracuje w Lubinie jako… roznosiciel pizzy i mówi, że jest zadowolony i spełniony. Na moje pytanie: dlaczego zrezygnował z otwierającej się przed nim kariery dziennikarskiej? Odpowiedział: Że dzisiejsze dziennikarstwo nie jest takie o jakim opowiadał jego mistrz – dziennikarz starszego pokolenia, nie spełniło jego marzeń i współczesne dziennikarskie się bardzo spauperyzowało. Wstyd mu za dziennikarskich braci i nie chce już w tej hucpie uczestniczyć. Odszedł z zawodu i jest szczęśliwy, a swoje pisarskie aspiracje realizuje w internecie jako dziennikarz obywatelski. Co i raz wraca dyskusja na temat etyki dziennikarza. Mówi się, że dziennikarz powinien być etyczny. Jarosław Kaczyński zapowiedział nawet specjalną ustawę, która ma zagwarantować, by dziennikarz był etyczny, a naruszenie etyki dziennikarskiej miało być karane. Prace nad ustawą rozmyła ostra dyskusja na temat … przedmiotu etyki dziennikarskiej: co jest etyczne w zawodzie dziennikarza, a co ją narusza. Prace nad ustawą zostały… odłożone ad acta i chyba już nie wrócą. Bo chyba żadna ze stron, czy to rządowa czy to opozycyjna nie jest zainteresowana jakąś etyką dziennikarską. Kim zatem jest dziennikarz we współczesnym świecie? Czy dla uczciwego człowieka, żyjącego zgodnie z zasadami jest dziś miejsce w zawodzie dziennikarza? Czytaj dalej Etyka dziennikarska – idea fixe? →

Jestem stałym bywalcem facebookowego forum dyskusyjnego. Na forum często jak bumerang wraca spór między dyskutantami nazywającymi się katolikami, a tymi, którzy się utożsamiają z ideologią, jak sami o sobie mówią, ateistyczną. Dyskusja jest na noże i kończy się obdarowywaniem się wzajemnie inwektywami, bo żadna strona nie daje się przekonać. I katolicy uważają, że mają rację i ateiści sądzą, że są najmądrzejsi. Niezaprzeczalnym faktem jest, że najbardziej wierzący są chorzy psychicznie. Bardzo często dewocja jest u nich objawem ujemnym choroby. Czy we współczesnym świecie, w którym nauka poszła do przodu i opanowała wszystkie dziedziny wiara w Boga ma sens? Czy wierzący równa się wariat? Czytaj dalej Jakie wartości w życiu – agnostycyzm czy głęboka wiara? →